Złote Mrówkojady Blog

Nabór filmów na "Złote Mrówkojady 2012"

2012-02-02T20:07:00.004+01:00

Festiwal "Złote Mrówkojady" 2012 ogłasza nabór filmów na tegoroczną edycję imprezy!

Po raz szósty dajemy szansę twórcom niezależnym na prezentację ich twórczości szerokiej publiczności. Jest to festiwal organizowany przez pasjonatów dla pasjonatów. Doceniamy każdego, kto chce wyrazić siebie poprzez kino niezależne, a tych, którzy robią to najlepiej, nagradzamy.

W tym roku organizujemy dwa konkursy: Międzynarodowy Konkurs Filmów Amatorskich oraz Międzynarodowy Konkurs Filmów Studentów i Absolwentów Szkół Filmowych.

Regulamin i karta zgłoszeniowa znajduje się na oficjalnej stronie festiwalu: www.zlotemrowkojady.pl.

Filmy możecie wysyłać pocztą lub zgłaszać osobiście na adres:

Kinoteatr Projekt

Centrum Kultury w Lublinie

ul. Narutowicza 32

20-016 Lublin

z dopiskiem "Złote Mrówkojady"

Termin zgłaszania prac upływa 25 marca 2012 r.

Od tego roku wprowadzamy również pokazy pozakonkursowe. Dzięki temu możemy pokazać lubelskiej widowni jeszcze więcej Waszych filmów!

Zapraszamy również na naszego festiwalowego bloga.

Będą się na nim ukazywał artykułu przybliżające zmiany, jakie wprowadzamy od 2012 r., wywiady i inne atrakcyjne materiały.

Nabór filmów na festiwal MUVISH.COM FEST rozpoczęty

2011-08-07T19:05:00.000+02:00

Wystartuj po 10 000 złotych na festiwalu filmowym

MUVISH.COM FEST!

Festiwal "Złote Mrówkojady" rozpoczyna proces gruntownych zmian. Kończymy wakacje, bierzemy się do ciężkiej pracy. Co jakiś czas będziemy dzielili się z Wami informacjami na temat przyszłorocznej edycji. Odwiedzajcie naszego bloga, na którym systematycznie będą ukazywały się nowe, interesujące posty. Nie raz Was zaskoczymy...

Chcemy promować godne uwagi imprezy z zakresu kultury niezależnej. W sierpniu polecamy MUVISH.COM FEST. Poniżej znajdziecie informację o naborze filmów na ten interesujący i niezwykle szybko rozwijający się festiwal.

Jeżeli po przeczytaniu tego posta zdecydujecie się na zgłoszenie swojego filmu do konkursu, prosimy o podanie w formularzu zgłoszeniowym jako instytucji polecającej Festiwalu "Złote Mrówkojady". Dzięki Wam możemy wygrać 1000 zł, które przeznaczymy na organizację przyszłorocznej edycji.

Ruszyły zgłoszenia do II edycji konkursu kina niezależnego MUVISH.COM FEST, w którym zwycięzców wybierają wyłącznie internauci. Zdobywca Grand Prix otrzyma 10 000 złotych!

Filmy konkursowe można przesyłać przez serwis www.muvish.com do 30 sierpnia, a ich zgłoszenie nie wiąże się z żadnymi kosztami. Nie ma również ograniczeń związanych z techniką realizacji, długością filmów oraz datą ich powstania. Swoje produkcje można zgłaszać w kategoriach: fabuła, animacja, dokument, etiuda artystyczny. W każdej z nich przyznana zostanie nagroda w wysokości 1 000 złotych.

Co więcej, dla instytucji lub osoby, za sprawą której zgłoszony zostanie laureat festiwalu, przewidziana jest nagroda w wysokości 1 000 zł. Wystarczy, że Twórca, w formularzu zgłoszeniowym poda osobę lub instytucję polecającą.

Portal MUVISH.COM to platforma VOD, która łączy społeczność ludzi związanych z filmem niezależnym, zarówno Twórców, jak i Widzów. Wszystko w najlepszym wydaniu, bezpłatne i gwarantujące komfort oglądania niekomercyjnego kina. Twórcy nie ponoszą żadnych kosztów, a zyskują dostęp do publiczności zainteresowanej niezależnym filmem oraz związanego z nim środowiska artystycznego. Umożliwia to z jednej strony merytoryczną dyskusję o projektach, z drugiej – stworzenie nowego zespołu lub znalezienie współpracowników. I, co jeszcze ważniejsze, zaprezentowanie się ludziom, którzy już kształtują polskie kino lub będą to robić w przyszłości.

Dlaczego warto wziąć udział w festiwalu MUVISH.COM FEST?

Filmy oceniają widzowie, i to oni, tak jak w przypadku kina komercyjnego, decydują o ich sukcesie.
Zdobywca Grand Prix otrzymuje nagrodę o wartości 10 000 zł, laureaci poszczególnych kategorii – 1 000 zł.
Nie ma ograniczeń formalnych dotyczących długości filmu, techniki jego wykonania, daty stworzenia obrazu ani miejsc jego pokazywania.
Publiczność jest praktycznie nieograniczona, a w wyniku prowadzonej przez wakacje kampanii reklamowej, stałe grono użytkowników portalu będzie szybko rosnąć. Co więcej, każdy film promowany jest osobno w wyszukiwarce.
Każdy film można komentować, dzięki czemu Twórcy wiedzą nie tylko, czy ich film się podoba lub nie, lecz także dlaczego.
Wszystkie filmy są chronione przed kopiowaniem technologią Microsoft PlayReady.

Zgłoszenia przyjmowane są do 30 sierpnia 2011 roku.

Czym jest MUVISH.COM?

Portal Kina Bezpośredniego MUVISH.COM powstał 20 listopada 2010 roku. Jest przeznaczony dla osób związanych z filmem. Twórcom pozwala na łatwe dotarcie do internetowej publiczności. Z kolei widzowie mogą oceniać filmy i decydować o ich sukcesach lub porażkach. Na portalu można bezpłatnie umieszczać filmy fabularne, dokumenty i animacje – krótkie oraz długie metraże. Portal jest finansowany z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

źródło: materiały organizatora

"Najlepsze rezultaty są, kiedy robi się filmy z potrzeby serca" - rozmowa z Michałem J. Zabłockim, jurorem festiwalu

2011-04-20T18:31:00.007+02:00

Jak ocenia Pan tegoroczny festiwal?

Oceniam tegoroczne Mrówkojady wyżej niż poprzednie dwie edycje. Jestem zaskoczony filmami z zagranicy, szczególnie z Niemiec. Sądzę też, że produkcje amatorskie były takiej jakości, że polscy profesjonaliści nie powstydziliby się wysyłać takich prac na konkursy np. w Krakowie. W tym roku nie potwierdziła się zasada, że filmy amatorskie mają gorszy warsztat od etiud studenckich, którym z kolei podobno brakuje nowatorskiego spojrzenia na świat. Wszystkie produkcje stały na wysokim poziomie. Dlatego w jednej z kategorii przyznaliśmy dwie równorzędne nagrody.

Z różnych względów zaskoczyła mnie też publiczność. Pierwszego dnia siedzieli jak zaczarowani. Następnego dnia reagowali znacznie żywiej, ale dość chłodno. Jestem jednak pewien, że Nagroda Publiczności nie była przypadkowa, że miałem do czynienia z filmoznawcami, których nie satysfakcjonuje byle jaki film.

Kto był Pana faworytem w tym roku?

Było ich kilku. Mieliśmy do czynienia z wielością gatunków, nie obejrzeliśmy chyba tylko westernu i komedii romantycznej, ale pojawił się horror, paradokument, reportaż, doskonałe animacje obok dobrych, przemyślanych fabuł. Jury miało duży problem z wyborem najlepszego filmu!

podczas Złotych Mrówkojadów 2011; fot. Dawid Jacewski

A Pan jaki gatunek najbardziej lubi?

Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Lubię te filmy, które budzą we mnie uczucia (grozy, śmiech, przerażenie) albo są mocno poruszające emocjonalnie przez przesłanie humanistyczne. Takie filmy znalazły się również na tym festiwalu, np. rzecz o trudnej sytuacji Afrykańczyków w Europie czy problemach w Izraelu.

W jaki sposób ocenia Pan filmy? Ważniejszy jest warsztat czy emocje i przesłanie?

Po pierwsze jest ogromna różnica między oglądaniem filmów w domu i sali filmowej z publicznością, gdzie dużo lepiej słychać i jest się bardziej skoncentrowanym. Miałem jako juror możliwość obejrzenia wszystkich filmów w domu przed konkursem, ale gdy zobaczyłem je na dużym ekranie, wiele z nich zyskało na wartości. Oceniając filmy staram się brać wszystko pod uwagę: adekwatność formy do wybranego tematu, ogólną wymowę i sferę emocjonalną.

Czy znalazł się w konkursie film, który bardzo emocjonalnie na Pana wpłynął, ale był źle zrobiony warsztatowo?

Tak, bardzo interesujący paradokument niemiecki, „Journey of No Return”, o deportacji Sudańczyka z Niemiec, który podczas tej procedury umiera. Film miał niestety liczne braki warsztatowe, inscenizacyjne i błędy montażowe. Przy całej istotności tematu, uznaliśmy, że mamy lepszych kandydatów do nagrody, także krajowych. Dlatego Grand Prix dostała świetnie zagrana fabuła „Jutro mnie tu nie będzie” w reżyserii Julii Kolberger. Tu została zachowana tożsamość tematu i formy, był to po prostu film kompletny.

Krzysztof Szot i Michał J. Zabłocki - jurorzy festiwalu; fot. Dawid Jacewski

Konkurs etiud studenckich rozgrywa się w dużej mierze pomiędzy studentami z łódzkiej i katowickiej filmówki. Jak oceniłby pan te dwie uczelnie?

Nie widzę specjalnie różnicy. Tradycyjnie katowicka szkoła ciąży ku pewnej telewizyjności, a jednocześnie przypisuje duże znaczenie obrazowi. Mam wrażenie, że etiudy są pracami zaliczeniowymi operatorów, tak było przynajmniej za czasów, gdy wykładałem na tej uczelni. Łódzką szkołę znam słabiej, mam wrażenie, że filmy łódzkie są bardziej artystowskie, w dobrym znaczeniu tego słowa, i adresowane do szerszej publiczności.

A czy miejsce, w którym festiwal się odbywa, ma znaczenie?

Wydaje mi się, że miejsce jest sprawą drugorzędną, jednak nie wyobrażam sobie festiwalu filmów niezależnych w multipleksie. Te filmy wymagają swoistego rodzaju skupienia, czemu atmosfera multipleksu by nie służyła.

Jakie rady ma pan dla młodych twórców?

Mam mnóstwo porad, o których mówiłem na wykładzie. Jednak trzy najważniejsze to: nie należy poddawać się pierwszymi niepowodzeniami, trzeba mocno wierzyć w swoje projekty oraz nie liczyć na korzyści finansowe - to nie są filmy, na których można zarobić. Najlepsze rezultaty są, kiedy robi się filmy z potrzeby serca.

Od trzech edycji zasiada Pan w jury. Stało się to tradycją. Czy w przyszłym roku także chciałby Pan odwiedzić Lublin podczas festiwalu?

Tak, bardzo chętnie. Powiem szczerze, że nie lubię dużych festiwali, a „Złote Mrówkojady” idealnie wpisują się w moje preferencje.

Dziękuję za rozmowę

Rozmawiała Krystyna Krasińska

Wyniki "Złotych Mrówkojadów 2011"

2011-04-18T19:25:00.010+02:00

Jury V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady 2011" w składzie Michał J. Zabłocki (przewodniczący), Tomasz Rakowski, Krzysztof Szot postanowiło przyznać nagrody następującym autorom:

FILM FESTIWALU

Jutro mnie tu nie będzie, reż. Julia Kolberger (Polska)

Konkurs Filmów Amatorskich

I NAGRODA (ex aequo)

Next week, reż. Andrea Monzani, 11 min (Włochy)
Busy, reż. Felix von Seefranz (Niemcy)

II NAGRODA

Pipeta, reż. Rafał i Wojciech Sankiewicz (Polska)

III NAGRODA

Droga mistrza, reż. Kamil Krukowski (Polska)

Konkurs Etiud Studenckich

I NAGRODA

Ryszard, reż. Mateusz Głowacki (Polska)

II NAGRODA

Epilogue, reż. Balázs Lóth (Węgry)

III NAGRODA

Perpetuum mobile, reż. Agnieszka Burszewska (Polska)

Ponadto nagrody otrzymali:

NAGRODA PUBLICZNOŚCI

Twist&Blood, reż. Kuba Czekaj (Polska)

NAGRODA ORGANIZATORÓW
„ZA WYKREOWANIE POSTACI NAJBARDZIEJ PODOBNEJ DO MRÓWKOJADA”

Drżące trąby, reż. Natalia Brożyńska (Polska)

Zarówno Jury, jak i organizatorzy podkreślają wysoki poziom tegorocznych konkursów. Gratulujemy wszystkim laureatom oraz uczestnikom.

Film, który podobał się publiczności - sonda

2011-04-16T14:36:00.008+02:00

Po drugim dniu pokazów, poprosiliśmy widzów o krótkie komentarze dotyczące filmów. Który z nich zdobędzie nagrodę publiczności - dowiemy się w sobotę o 18!

pierwszy dzień pokazów konkursowych

Tomek:

Pierwszy raz jestem na takim festiwalu, zazwyczaj chodzę na filmy pełnometrażowe. W pokazywanych dzisiaj filmach akcja rozwija się bardzo szybko. Duże wrażenie wywarły na mnie filmy „Epilog” i „Zaćmienie”, miałem dylemat, na który z nich zagłosować. Filmy na tego typu festiwalach wydają mi się dużo ambitniejsze, niż w miejscach tj. multipleksy.

Ania:

Interesuję się muzyką i podobał mi się film „MC. Człowiek z Winylu”. Myślę, że autor dodał coś od siebie, żeby historia ta była ciekawsza. Sugeruje to napis w trakcie filmu „Historia prawie prawdziwa”.

Agata i Mariusz:

- Można było zobaczyć niezłe filmy. Najbardziej podobał się mi „Jutro mnie tu nie będzie”, zaciekawiła mnie fabuła.

- Mnie podobał się „MC. Człowiek z Winylu” był ciekawy. Na początku miałem wrażenie, że bohater to prawdziwa postać historyczna, a chyba tak nie było.

Aleksander:

Widziałem tylko filmy z drugiego dnia festiwalu. Podobało mi się „Zaćmienie”. Było dość oszczędne w formie, przekaz był mocny i do mnie trafił. Etiudy studenckie są naprawdę dobre.

Rafał:

Moim faworytem w głosowaniu publiczności jest „MC. Człowiek z Winylu”.

Inne filmy były nużące klimatem. Ale czekam jeszcze na film „Twist &Blood”, słyszałem że warto go zobaczyć.

Agnieszka:

Przyjechałam z filmem „Perpetuum Mobile” i muszę przyznać, że festiwal jest profesjonalnie przygotowany. Zaskoczył mnie wysoki poziom filmów, w porównaniu z innymi festiwalami, na których byłam w tym roku. Bardzo podobał mi się film „Jutro mnie tu nie będzie”.

Łukasz:

Festiwal jest lepszy niż w ubiegłym roku. Jaki film zapadł mi w pamięci oprócz tego, z którym przyjechaliśmy? [śmiech] Na pewno film „Ryszard”, tematyka jest małomiasteczkowa, ale bardzo realna i przystająca do rzeczywistości. Kiedy ogląda się ten film można pomyśleć, że jest to dokument.

Krzysiek:

Myślę, że warto było przyjść na pokazy wczoraj i dzisiaj, wygrałem nawet płytę z filmami.
Głosowałem na film „Twist & Blood” - najmocniej do mnie przemówił. Na festiwalu byłem też rok temu, w tej edycji podobało mi się to, że było sporo filmów zagranicznych. Oczywiście cenię sobie filmy polskie, ale to było miłe urozmaicenie zobaczyć filmy zrealizowane przez obcokrajowców.

Wojtek:

Widać, że festiwal się rozwija, świadczy o tym międzynarodowa formuła. Pamiętam skromne i towarzyskie początki festiwalu, teraz to już naprawdę coś ciekawego. Selekcja też na pewno jest trudniejsza. Filmy są różnorodne, ale ja głosowałem na „Twist & Blood”.

Spisała Iwona Oroń

Monty Phyton żonglujący, czyli Gala 2011

2011-04-15T16:12:00.003+02:00

W sobotę o godzinie 18.00 w Studiu TVP Lublin odbędzie się Gala wręczenia nagród na 5 LGFN "Złote Mrówkojady". Na scenie pojawią się artyści z Lublina, związani z „Pythonaliami” oraz sztukmistrze z „Fire in the disco”. Uroczystość poprowadzi Bartosz Latus.

Na pytanie, dlaczego zdecydował się poprowadzić Galę, Bartek Latus- jeden z organizatorów „Pythonaliów” - odpowiada, że jest to dla niego pewien sprawdzian umiejętności. Opowiada też o własnym festiwalu:

- „Pythonalia” jest to czas dla fanów legendarnego komika Monty Phytona. Pomysłodawcą tego jest Marcin Garbowski oraz Maciek Bryła, nazywany drugim ojcem organizacji.

Mieli pomysł, grupę zgranych przyjaciół, zapał. W ten sposób w 2009 roku odbył się pierwszy festiwal. Organizują różne akcje, happeningi, które odnoszą się w żartobliwy sposób do aktualnych wydarzeń i przynoszą im coraz większą popularność. Jak mówi Bartek, są po to, by dać społeczeństwu trochę luzu i zabawy. Zapytany o to, co pokażą na Gali, odpowiadał lakonicznie:

- Na pewno będzie to materiał oparty na Monty Phytonie. Z pewnością nie będziemy zanudzać, więc naprawdę warto przyjść.

W telewizyjnym Studio będziemy mogli też zobaczyć lubelskich sztukmistrzów. Marcin Kawecki, który zajmuje się kuglarstwem od prawie 4 lat:

- „Fire in the disco” to projekt, który funkcjonuje od niedawna. Każdy z członków grupy ma za sobą wiele występów w różnych miejscach, w różnych składach osobowych.

Marcin, który nie ma zbyt wiele czasu na oglądanie filmów, nawet tych krótkometrażowych, zapowiada, że w sobotę będzie bardzo zabawnie i przyjemnie.

- Uważamy, że występ na Gali to wyzwanie, ale też okazja do zdobycia nowych doświadczeń.

Najbardziej cieszy ich możliwość interakcji z widzami. Zdradzili, że planują uaktywnić podczas występu zarówno widownię, jak i organizatorów.

Jeżeli ktoś będzie miał niedosyt oglądania kuglarskich sztuczek, kolejna okazja do zobaczenia wyjątkowych pokazów nadarzy się już podczas Carnavalu Sztuk-Mistrzów w lipcu tego roku.

Czy artyści dotrzymają swoich obietnic! Czy połączenie humoru rodem z Monthy Pytona, wizualnych pokazów sztukmistrzów i festiwalowej atmosfery okaże się mieszanką wybuchową ?

Zapraszamy na Galę!

16.04.2011 (SOBOTA), GODZ. 18:00, STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

Przygotowały: Karolina Nowaczek i Iwona Oroń

Nie mamy się czego wstydzić - rozmowa z Krzysztofem Szotem, jurorem festiwalu "Złote Mrówkojady 2011"

2011-04-13T15:38:00.011+02:00

O tym, dlaczego zgodził się wziąć udział w "Złotych Mrówkojadach", jak będzie oceniał konkursowe filmy i o swojej twórczości opowiada Krzysztof Szot.

Krzysztof Szot na planie "Miki" w reż. Joanny Wilczewskiej

Po razu drugi zasiadasz w jury "Złotych Mrówkojadów". Co skłoniło Cię do przyjęcia propozycji?

„Złote Mrówkojady” towarzyszą mi od początku mojej przygody z filmem. Pierwsza edycja (zdaje się w 2007 roku) była jednocześnie moim debiutem festiwalowym - to tam po raz pierwszy pokazałem swój film szerokiej publiczności. I choć wówczas był to przegląd filmów z regionu Lubelszczyzny, sukcesem było zaprezentowanie go licznemu wówczas gronu osób. Cieszy mnie rozwój festiwalu. Mogę powiedzieć, że rozwijam się razem z nim. W tym roku nie mam jeszcze filmu, który mógłbym zaprezentować w Lublinie, tym bardziej cieszę się, że mogę uczestniczyć w Mrówkojadach od drugiej strony. Oglądanie filmów również jest dobrą szkołą.

Jak przez te lata zmienił się Twój pogląd na kinematografię?

Dojrzałem. O ile kiedyś liczył się dla mnie głównie warsztat i technologiczne aspekty tworzenia filmów, o tyle dzisiaj większą wagę przykładam do treści.

Jak – jako stały gość – oceniasz poziom prezentowanych tutaj filmów?

Poziom techniczny filmów z roku na rok jest coraz wyższy. Wpływa na to przede wszystkim coraz łatwiejszy dostęp do sprzętu oraz literatury traktującej o warsztacie. Filmowcy amatorzy wiedzą już, że - aby móc startować w szranki ze studentami filmówek - nie mogą odstawać od nich pod względem formalnym. Z poziomem merytorycznym bywa różnie. Cieszy fakt, że pojawia się coraz mniej produkcji pseudo gangsterskich i klisz z kina amerykańskiego, a filmowcy sięgają po tematy sobie bliskie.

Jakimi kryteriami będziesz się zatem kierował podczas oceny filmów?

Na festiwalach, jak wiadomo, filmy wyświetlane są jeden po drugim. By być zauważonym w gąszczu czasem lepszych, czasem gorszych produkcji trzeba mieć to bliżej nieokreślone "coś". Film musi zwrócić na siebie uwagę, wzbudzić chęć dyskusji o nim w kuluarach. Sprawić, że widzowie i jurorzy zapomną o zdrętwiałych kończynach, ożywią się i wbiją wzrok w ekran. Tego będę szukał w filmach.

Krzysztof Szot na planie spotu kampanii społecznej "Mogę więcej"

W zeszłym roku twoja "Wyłączność" miała być prezentowana na Gali. Co do tej pory wydarzyło się w Twoim życiu zawodowym?

Życie nauczyło mnie, że o ile łatwo jest zrobić pierwszy film i odnieść sukces, o tyle zrobienie drugiego dobrego filmu jest prawdziwą sztuką. Nadal walczę o swój 30. minutowy debiut w Studiu Munka, rozwijam warsztat pracując jako drugi reżyser przy produkcjach bardziej doświadczonych kolegów, piszę scenariusze, które być może niedługo dojrzeją do realizacji. Słowem – walczę [śmiech].

Przy okazji tej edycji Mrówkojadów przeprowadzisz także warsztaty filmowe. Jak będą one przebiegać?

Planuję przedstawić proces powstawania filmu od podstaw. A więc od zrodzenia się w głowie pomysłu, przez rozpisanie go na różne formy literackie (wliczając scenariusz), po etap przekształcania słowa pisanego w obraz. Pierwszy dzień będzie czysto teoretyczny, drugiego dnia postaramy się przekuć teorię w praktykę. Myślę, że nie tylko początkujący znajdą tu coś dla siebie. Zapraszam też aktywnych filmowców. Być może nauczymy się czegoś od siebie.

Jako bywalec festiwali filmowych, jak oceniasz „Złote Mrówkojady” na ich tle?

Myślę, że nie mamy się czego wstydzić. Jeśli chodzi o program festiwalu to plasujemy się w czołówce zarówno pod kątem ilości, jak i jakości produkcji międzynarodowych, udziału utytułowanych twórców, ale też poziomu filmów amatorskich. Widzowie, którzy przyjdą na pokazy na pewno znajdą coś dla siebie. Ale filmy to nie wszystko. Liczy się jeszcze atmosfera, a ta - jak co roku - na pewno będzie fantastyczna.

Rozmawiała Justyna Czarnota

"Ważne, żeby te filmy były filmowe" - rozmowa z Andrzejem Rusinem, Dyrektorem Programowym "Złotych Mrówkojadów"

2011-04-12T23:52:00.007+02:00

Z Andrzejem Rusinem o przygotowaniach do "Złotych Mrówkojadów", kwalifikacji filmów do festiwalu i kinie niezależnym rozmawia Iwona Oroń.

Andrzej Rusin podczas przygotowań do "Złotych Mrówkojadów 2009"

Jako dyrektor programowy festiwalu jesteś najbardziej kompetentną osobą, która może opowiedzieć o poziomie nadesłanych w tym roku filmów…

Mogę powiedzieć bez żadnego przekłamania, że od trzech lat festiwalowe filmy są coraz lepsze. W tym roku selekcja była naprawdę ostra. Ze 175 nadesłanych prac do programu weszło 29 filmów, trochę więcej niż 1/3 to filmy zagraniczne. Przyszły do nas produkcje z różnych stron świata, od Węgier po Indie; były filmy z Korei Południowej, Niemiec, USA, Grecji, Hiszpanii, Włoch, Izraela i Austrii. Niejednokrotnie mieliśmy poczucie, że odrzucamy rzeczy bardzo dobre, które w poprzednich edycjach zapewne by się dostały. Teraz nie miały szans, bo inne były jeszcze lepsze. To świetna sprawa, gdy jako organizatorzy po prostu wiemy, że dajemy widzom same wartościowe rzeczy, na naprawdę wysokim poziomie.

Kto jeszcze wybierał z Tobą filmy?

Maciek Misztal, który jest dyrektorem festiwalu. Obaj w tym roku tworzymy komisję kwalifikacyjną. Musimy więc wspólnie obejrzeć wszystkie zgłoszone prace, a potem ustalamy listę zakwalifikowanych filmów.

Jakim kluczem doboru kierujecie się podczas kwalifikacji?

Ważne, żeby te filmy były filmowe. Co to znaczy? Jeżeli ktoś przysyłał nam video-art, coś eksperymentalnego, to raczej nie znalazł u nas dużego poparcia. Chcieliśmy, żeby materię filmową traktować poważnie. Nie mówię, że eksperyment nie może się dostać na festiwal, ale musi to być rzecz naprawdę dobra. Stawiamy na mądre, przemyślane, dobrze skonstruowane i sfilmowane historie. Chcielibyśmy, żeby te filmy były całością, poprzez którą autor z nami ,jako widzami, rozmawia.

Czym – oprócz ustalania programu – zajmuje się dyrektor programowy?

W tym roku sytuacja jest specyficzna, bo reszta ekipy, czyli Maciek Misztal i Gośka Pietrewicz pracują w Warszawie i nie bardzo mogą pomóc tu na miejscu. A, jak wiadomo, nie wszystko można załatwić przez Internet albo telefon.

Moje obowiązki polegają generalnie na wszystkim [śmiech]. Okres przedfestiwalowy jest gorący, więc muszę robić wiele rzeczy. Ostatnio na przykład trzeba było przygotować płyty, z których będziemy oglądali filmy, ustalić kwestie sprzętu, miejsca. Musieliśmy dopiąć sprawy związane z wykładem pana Zabłockiego na UMCS-ie oraz warsztatami Krzyśka Szota. Po dzisiejszym spotkaniu wolontariuszy i rozdzieleniu pozostałych obowiązków mam chwilę oddechu. Przyszły tydzień to będzie krzywa wznosząca, aż do samego festiwalu, kiedy to osiągnie ona swój szczyt. Ostatniego dnia rano będzie można się wyspać, ale od 14.00 mamy próbę generalną Gali wręczenia nagród i wtedy już pojawia się napięcie.

Jak będzie wyglądać Gala podczas festiwalu, kogo zobaczymy?

Wystąpią dwie grupy docenianych lubelskich artystów, będą to przedstawiciele Pythonaliów z Bartkiem Latusem jako konferansjerem. Druga grupa to sztukmistrze z "Fire in the disco", którzy zaprezentują 2 etiudy. Generalnie zobaczymy występy ludzi z ogromnym poczuciem humoru i osób z umiejętnościami kuglarskimi. Wszystko to będzie podlane sosem filmowym, bo artyści mają za zadanie swoje pomysły osadzić w filmowym świecie. Zobaczymy zarówno skecze kabaretowe, jak i przygotowany przez kuglarzy led show, a pomiędzy tymi występami jurorzy będą wręczali statuetki artystom.

Andrzej Rusin, Maciej Misztal oraz Małgorzata Pietrewicz prowadzący Galę Wręczenia Złotych Mrówkojadów w 2008 r.

Co według Ciebie w filmach niezależnych jest najistotniejsze?

Świeżość podejścia do tematów. W świecie filmów dystrybucyjnych kilka wątków jest powtarzanych na sto sposobów, bo daje to gwarancję, że film się sprzeda. Amatorzy czy studenci szkół filmowych przychodzą ze swoimi pomysłami, nie podporządkowują się sprawdzonym, ogranym schematom, takim jak hollywoodzkie. Oni robią to po swojemu. Czasem jest to totalna klapa, ale kiedy indziej to coś niesamowitego. Najważniejsza jest świeżość pomysłów i nieuleganie schematom.

Co sądzisz o małych produkcjach filmowych, czy są one w stanie przyciągnąć widzów nie tylko na festiwal "Złote Mrówkojady", ale także do kin?

Wydaje mi się, że nikt z profesjonalnych dystrybutorów filmowych nie próbował robić pokazów filmów krótkometrażowych. My, jako Kinoteatr, zajmujemy się tym od 10 lat i wiemy doskonale, że ludzie, którzy robią krótkie metraże mają doskonałe pomysły. W krótkich produkcjach można opowiedzieć to wszystko, co mieści się w pełnym metrażu, ale bez zbędnego wypełniania czasu niepotrzebnymi szczegółami. Filmów krótkometrażowych, które są świetnie wykonane, dobrze zagrane, mają świeże pomysły, jest dużo. Gdyby ktoś się odważył na pokazanie kilku, kilkunastu etiud w ciągu półtorej godziny w kinie komercyjnym, to jestem pewien, że ludzie by na nie chodzili. Nie tylko te kilka procent publiczności, która zazwyczaj pojawia się na wydarzeniach artystycznych, ale także pozostali ludzie, którzy chodzą do kina dla rozrywki. Często widać, że ludzie, którzy zaczynali na niewielkich festiwalach, trafiają potem do profesjonalnego obiegu filmowego i robią poważne produkcje, bo są to dobrzy reżyserzy.

Czy z tego powodu organizujecie warsztaty filmowe prowadzone przez profesjonalistów?

Widzimy, że w Lublinie jest ogromny deficyt tego typu działań. To główny powód. Na tegoroczny festiwal przyszły filmy z Lublina, ale ostatecznie zakwalifikowaliśmy tylko jeden z nich. To także sygnał, że autorom potrzebne są warsztaty filmowe. Ponadto już po raz trzeci swoim doświadczeniem podzieli się ze słuchaczami wykładu Michał J. Zabłocki. Z doświadczenia wiemy, że to bardzo wartościowe spotkania.

Na poprzednich warsztatach, które były organizowane na naszych innych festiwalach, czyli na Pełnym Metrażu i Filmach Dobrze Zakręconych, które również prowadził Krzysiek Szot, zjawiło się sporo ludzi. Mówili, że są na takich warsztatach po raz pierwszy, bo do tej pory po prostu nie było czegoś takiego.

Jakie są Twoje oczekiwania co do kolejnych edycji festiwalu „Złote Mrówkojady”?

Chciałbym, żeby nasza lubelska ekipa działająca tu na miejscu była większa, żeby łatwiej nam się pracowało. Co do jakości festiwalu, to należy wspomnieć, że bardzo dużo zależy od tego czy uda nam się zdobyć pieniądze na budżet spoza Centrum Kultury. To, co możemy zrobić z aktualnym budżetem, widać będzie na tej Gali. Wiadomo, że chcielibyśmy ją uatrakcyjniać i rozbudowywać formułę „Złotych Mrówkojadów”. W tym roku pojawiło się w programie dużo filmów zagranicznych, co jest dobrym sygnałem i zarazem wskazuje drogę, którą chcielibyśmy podążać. Zależy nam również na rozszerzeniu oferty warsztatowej, wydłużeniu czasu ich trwania. Zaproszenie znanych osób ze świata filmowego byłoby dla naszych widzów również atrakcją…

Kogo byś zaprosił, gdybyś miał taką możliwość?

Andrzeja Wajdę bym zaprosił.

Dziękuję za rozmowę.

Iwona Oroń

Gramoffon gra do rana

2011-04-12T00:23:00.002+02:00

W czasie trwania 5 LGFN Złote Mrówkojady, restauracja Gramoffon będzie miejscem spotkań dla miłośników kina niezależnego.

W klubie festiwalowym będą mogli się spotkać nie tylko twórcy czy organizatorzy, ale także wszyscy widzowie. Wieczór spędzony w Gramoffonie będzie okazją do podjęcia ciekawych rozmów, wymiany wrażeń i spędzenia czasu w swobodnej atmosferze.

Gramoffon jest wyjątkowym miejscem, które przyciąga jak magnes ludzi zainteresowanych kulturą. Wielokrotnie odbywały się tu pofestiwalowe spotkania przy okazji takich wydarzeń jak Festiwal Teatrów Europy Środkowej „Sąsiedzi” czy Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”. Gramoffon współpracował także z organizatorami Letniej Akademii Filmowej w Zwierzyńcu.

Michał Zgiet i Jarosław Tomica, współwłaściciele Gramoffonu (i aktorzy Kompanii „Teatr”) razem z Gabrielem Menetem dbają o niepowtarzalną atmosferę tego miejsca. W klubie do tej pory można było posłuchać koncertów m.in. Czesława Mozila, Sylwii Nadgrodkiewicz czy zespołu Double Decker.

Wszystkich serdecznie zapraszamy do naszego klubu festiwalowego, który jest zlokalizowany na lubelskiej starówce (ul. Rynek 12).

Program V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady 2011"

2011-04-08T16:41:00.009+02:00

Pierwsza Lubelska Gala Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady" odbyła się w 2007 i trwała niecałe 4 godziny. Prezentowaliśmy na niej wówczas jedynie prace twórców pochodzących z Lubelszczyzny. W tym roku Festiwal po raz pierwszy trwa 3 dni i zaprezentujemy na nim 29 filmów z całego świata. Przez 5 lat przeszliśmy długą drogę i dzięki naszej pracy i pomocy wielu życzliwych ludzi udało nam się dotrwać do piątego jubileuszu! Od początku chcieliśmy przede wszystkich dobrze się bawić i promować nie tylko wartościowe niezależne kino, ale i wszelkie przejawy ciekawej, oryginalnej twórczości młodych, zdolnych ludzi. Mamy nadzieję, że przez 5 lat udało nam się zaprezentować świetne filmy, które zapadły Wam w pamięć, występy, które Was wzruszyły, zadziwiły lub rozbawiły do łez. Bądźcie z nami również w tym roku. Zapraszamy na "Złote Mrówkojady 2011"!

Na wszystkie imprezy Festiwalu wstęp gratis!

DZIEŃ 1:

14 KWIETNIA (CZWARTEK)

GODZ. 11.00-14.00

WARSZTATY FILMOWE KRZYSZTOFA SZOTA CZ. 1

MIEJSCE: WARSZTATY KULTURY, UL. POPIEŁUSZKI 5

Krzysztof Szot na planie swojego filmu "Wyłączność"

Krzysztof Szot zaprasza na swoje warsztaty wszystkich, którzy chcieliby rozpocząć przygodę z reżyserią filmową. Prowadzący skupi się na metodach pracy nad tekstem scenariusza i przygotowaniach do realizacji na jego podstawie filmu.

GODZ. 15.30-16.20

POKAZY FILMOWE: BLOK 1 (KONKURS FILMÓW AMATORSKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

Opisy wszystkich festiwalowych filmów znajdują się na stronie internetowej "Złotych Mrówkojadów".

1.Connected, reż. Dave Lojek, 8,20 min (Niemcy)

2.Palacz, reż. Jakub Drabczyński, 9,42 min (Polska)

3.Kamyk, reż. Maciej Janicki, 9,40 min (Polska)

4.Szlachcic, reż. Anna Senkara, 20 min (Polska)

5.Next week, reż. Andrea Monzani, 11 min (Włochy)

6.Krwawy księżyc, reż. Błażej Kujawa, 12,30 min (Polska)

GODZ. 16.30-17.45

POKAZY FILMOWE: BLOK 2 (KONKURS FILMÓW AMATORSKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

1.Apostata, reż. Bartek Tryzna, 16 min (Polska)

2.Still life, reż. Jaehee Lee, 17,57 min (Korea Południowa)

3.See,saw,seen, reż. Paweł Czarnecki, 3,51 min (Polska)

4.Pipeta, reż. R. Sankiewicz, W. Sankiewicz, 8,55 min (Polska)

5.Journey of No Return, reż. Güclü Yaman, 24 min (Niemcy)

GODZ. 18.00-19.20

POKAZY FILMOWE: BLOK 3 (KONKURS FILMÓW AMATORSKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

1.Busy, reż. Felix von Seefranz, 15 min (Niemcy)

2.Visible Bra Straps, reż. Ajiteh Sharma, 29,47 min (Indie)

3.Droga mistrza, reż. Kamil Krukowski, 11,46 min (Polska)

4.108.1 FM Radio, reż. A. i G. Capasso, 15 min (Włochy)

GODZ. 19.30-20.15

POKAZY FILMOWE: BLOK 4 (KONKURS ETIUD STUDENCKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

1.Between Heaven and Earth, reż. York-Fabian Raabe, 15 min (Niemcy)

2.Ostatni pociąg, reż. Weronika Tofilska, 14 min (Polska)

3.Drżące trąby, reż. Natalia Brożyńska, 3,30 min (Polska)

4.Tasnim, reż. Elite Zexer, 12 min (Izrael)

GODZ. 21.00

WIECZÓR W KLUBIE FESTIWALOWYM

MIEJSCE: BAR „GRAMOFFON“, RYNEK 12

Klub Festiwalowy „Złotych Mrówkojadów“ to miejsce dyskusji na temat filmu. W „Gramoffonie“ spotkać będzie można zarówno twórców konkursowych produkcji, jak i jurorów oraz organizatorów festiwalu. Michał J. Zabłocki zapowiedział zaskakujące zabawy festiwalowe. Zapraszamy wszystkich!

DZIEŃ 2:

15 KWIETNIA (PIĄTEK)

GODZ. 12.00-15.00

WARSZTATY FILMOWE KRZYSZTOFA SZOTA CZ. 2

MIEJSCE: WARSZTATY KULTURY, UL. POPIEŁUSZKI 5

Krzysztof Szot zaprasza na swoje warsztaty wszystkich, którzy chcieliby rozpocząć swoją przygodę z reżyserią filmową. W trakcie drugiego dnia zajęć prowadzący przećwiczy ze wszystkimi sposoby realizacji najpopularniejszych rodzajów scen filmowych.

GODZ. 17.30-19.10

POKAZY FILMOWE: BLOK 5 (KONKURS ETIUD STUDENCKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

1.Epilogue, reż. Balázs Lóth, 15 min (Węgry)

2.Jutro mnie tu nie będzie, reż. Julia Kolberger, 28 min (Polska)

3.MC. Człowiek z winylu, reż. Bartosz Warwas, 20 min (Polska)

4.Zaćmienie, reż. Paweł Maślona, 26,08 min (Polska)

5.Perpetuum mobile, reż. Agnieszka Burszewska, 7,10 min (Polska)

GODZ. 19.25-21.05

POKAZY FILMOWE: BLOK 6 (KONKURS ETIUD STUDENCKICH)

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

1.Ryszard, reż. Mateusz Głowacki, 26 min (Polska)

2.Twist&Blood, reż. Kuba Czekaj, 30 min (Polska)

3.Wino, reż. Krzysztof Szafraniec, 9,18 min (Polska)

4.Audition, reż. Eti Tsicko, 21 min (Izrael)

5.Tylko dla obłąkanych, reż. Paweł Maślona, 11,42 min (Polska)

Po zakończeniu ostatniego bloku pokazów konkursowych zostaną zebrane karty do głosowania na Nagrodę Publiczności. Wśród głosujących rozlosujemy nagrody rzeczowe, które wręczymy 16 kwietnia na Gali Wręczenia Złotych Mrówkojadów!

GODZ. 21.45

WIECZÓR W KLUBIE FESTIWALOWYM

MIEJSCE: BAR „GRAMOFFON”, RYNEK 12

DZIEŃ 3:

16 KWIETNIA (SOBOTA)

GODZ. 14.00-16.30

WYKŁAD MICHAŁA J. ZABŁOCKIEGO pt. "Kinematografia w Polsce pod kątem współpracy z niezależnymi filmowcami - finansowanie, produkcja, dystrybucja"

MIEJSCE: WYDZIAŁ HUMANISTYCZNY UMCS, SALA NR 9, PL. M. CURIE-SKŁODOWSKIEJ 4A

Michał J. Zabłocki podczas wykładu na "Złotych Mrówkojadach 2010"

Wybitny filmowiec, wykładowca, juror "Złotych Mrówkojadów" tym razem opowie, jak pozyskać fundusze na realizację projektu, jak nimi dysponować oraz co zrobić, żeby gotowa produkcja trafiła do jak największej liczby widzów.

18.00-20.00

GALA WRĘCZENIA ZŁOTYCH MRÓWKOJADÓW

PROWADZENIE: BARTOSZ LATUS (PYTHONALIA)

WYSTĘPY: PYTHONALIA, FIRE ON THE DISCO ORAZ NIESPODZIANKI...

MIEJSCE: STUDIO TVP, UL. RAABEGO 2

statuetka Złotego Mrówkojada

Gala Wręczenia Złotych Mrówkojadów to najbardziej uroczysty element Festiwalu, który zawsze obfituje w interesujące występy artystyczne. Bawić do łez będą nas wykonawcy związani z "Pythonaliami", a czarować wizualnymi wyczynami sztukmistrze z "Fire in the disco". Nasi wysłannicy udali się również z kamerą na ulice Lublina, by zadać nietypowe pytania mieszkańcom miasta. Tylko na Gali będziecie mogli poznać efekt sondy. Całość poprowadzi Bartosz Latus, który zadba o to, by widownia długo nie zapomniała tego, co zobaczy...

GODZ. 21.00

AFTERPARTY W KLUBIE FESTIWALOWYM

MIEJSCE: BAR „GRAMOFFON”, RYNEK 12

NA WSZYSTKIE IMPREZY FESTIWALU WSTĘP GRATIS!

Kulisy kwalifikacji do "Złotych Mrówkojadów"

2011-04-04T20:36:00.002+02:00

Znamy już listę konkursowych filmów. Dzisiaj przybliżymy nieco kulisy tegorocznej kwalifikacji...

Listy kwalifikacyjne

Na początek odrobina statystyk. W tym roku do Konkursu Filmów Amatorskich i Konkursu Etiud Studenckich zgłoszono łącznie 175 filmów, co stanowi najlepszy wynik w historii Festiwalu! Przeważająca większość prac pochodziła z Polski, około 20% zgłoszeń stanowiły produkcje zagraniczne. Dominowały filmy fabularne, na drugim miejscu pod względem ilości były filmy dokumentalne. Ostatecznie w obu konkursach widzowie obejrzą 29 filmów (18 polskich i 11 zagranicznych), w tym 22 fabuły, 3 dokumenty i 4 animacje. Proporcje przedstawiamy na poniższych wykresach.

Komisja Kwalifikacyjna miała nie lada problem z wyborem najlepszych prac. "Zawsze martwimy się, co będzie, jeżeli zostanie zgłoszonych mało dobrych prac. W tym roku okazało się, że problemem może być też ich duża ilość" - mówi Andrzej Rusin, Dyrektor Programowy Festiwalu. Kwalifikacja przebiegała w kilku etapach. Po serii dyskusji podjęto decyzję o ograniczeniu ilości konkursowych filmów. "Poziom jest naprawdę wysoki i wyrównany, trudno wytypować faworytów. Cieszy mnie, że widzowie będą mieli możliwość obejrzenia tak dobrych produkcji. Cieszą mnie też zagraniczne zgłoszenia, zwłaszcza, że ich twórcy często poruszają tematy zupełnie inne niż ich polscy koledzy" - mówi Maciej Misztal, Dyrektor Festiwalu.

Członkowie Komisji nie zawsze byli jednogłośni. Wiele godzin zajęło ustalenie ostatecznej listy filmów. "Zwracamy uwagę na różne elementy, często mamy odmienne odczucia, ale ostatecznie udaje nam się dojść do porozumienia. Zawsze kierujemy się dobrem widza, chcemy pokazywać w Lublinie ciekawe, porywające kino i pod tym względem zgadzamy się w stu procentach" - opowiada o pracy Komisji Maciej Misztal.

Do konkursów wybrano produkcje o różnej tematyce, stylistyce i technice wykonania. Będziecie więc mogli obejrzeć zarówno dramaty, filmy psychologiczne, jak i komedie, czy wzruszające filmy obyczajowe. Każdy znajdzie coś dla siebie. Opisy wszystkich filmów znajdują się na stronie internetowej "Złotych Mrówkojadów": http://zlotemrowkojady.pl/?dzial=artysci.

Pokazy konkursowe odbędą się 14 i 15 kwietnia 2011 roku. Już wkrótce przedstawimy pełny program Festiwalu...

LISTA FILMÓW ZAKWALIFIKOWANYCH DO "ZŁOTYCH MRÓWKOJADÓW 2011"

2011-03-31T17:49:00.001+02:00

Komisja Kwalifikacyjna V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady 2011” podjęła decyzję o zakwalifikowaniu do Konkursu Filmów Amatorskich i Konkursu Etiud Studenckich następujących prac:

KONKURS FILMÓW AMATORSKICH:

1. 108.1 FM Radio, reż. Angelo i Giuseppe Capasso, 15 min (Włochy)

2. Apostata, reż. Bartek Tryzna, 16 min (Polska)

3. Busy, reż. Felix von Seefranz, 15 min (Niemcy)

4. Connected, reż. Dave Lojek, 8 min 20 s (Niemcy)

5. Droga mistrza, reż. Kamil Krukowski, 11 min 46 s (Polska)

6. Journey of No Return, reż. Güclü Yaman, 24 min (Niemcy)

7. Kamyk, reż. Maciej Janicki, 9 min 40 s (Polska)

8. Krwawy księżyc, reż. Błażej Kujawa, 12 min 30 s (Polska)

9. Next week, reż. Andrea Monzani, 11 min (Włochy)

10. Palacz, reż. Jakub Drabczyński, 9 min 42 s (Polska)

11. Pipeta, reż. Rafał i Wojciech Sankiewicz, 8 min 55 s (Polska)

12. See,saw,seen, reż. Paweł Czarnecki, 3 min 51 s (Polska)

13. Still life, reż. Jaehee Lee, 17 min 57 s (Korea Południowa)

14. Szlachcic, reż. Anna Senkara, 20 min (Polska)

15. Visible Bra Straps, reż. Ajiteh Sharma, 29 min 47 s (Indie)

KONKURS ETIUD STUDENCKICH:

1. Audition, reż. Eti Tsicko, 21 min (Izrael)

2. Between Heaven and Earth, reż. York-Fabian Raabe, 15 min (Niemcy)

3. Drżące trąby, reż. Natalia Brożyńska, 3 min 30 s (Polska)

4. Epilogue, reż. Balázs Lóth, 15 min (Węgry)

5. Jutro mnie tu nie będzie, reż. Julia Kolberger, 28 min (Polska)

6. MC. Człowiek z winylu, reż. Bartosz Warwas, 20 min (Polska)

7. Ostatni pociąg, reż. Weronika Tofilska, 14 min (Polska)

8. Perpetuum mobile, reż. Agnieszka Burszewska, 7 min 10 s (Polska)

9. Ryszard, reż. Mateusz Głowacki, 26 min (Polska)

10. Tasnim, reż. Elite Zexer, 12 min (Izrael)

11. Twist&Blood, reż. Kuba Czekaj, 30 min (Polska)

12. Tylko dla obłąkanych, reż. Paweł Maślona, 11 min 42 s (Polska)

13. Wino, reż. Krzysztof Szafraniec, 9 min 18 s (Polska)

14. Zaćmienie, reż. Paweł Maślona, 26 min 08 s (Polska)

Komisja Kwalifikacyjna uznając wysoki poziom prac złożonych do obu konkursów podjęła również decyzję o automatycznym umieszczeniu wybranych filmów w przyszłorocznej selekcji. Organizatorzy skontaktują się z autorami 18 filmów, które nie zakwalifikowały się do tegorocznej edycji Festiwalu w celu ustalenia szczegółów.

Jury V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady 2011"

2011-03-23T21:37:00.001+01:00

Ujawniamy skład Jury V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady 2011"!

Zgodnie z tradycją filmy oceniać będą trzy osoby. Wśród nich są Krzysztof Szot, który zasiadał w Jury II Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego oraz Michał J. Zabłocki, który nieprzerwanie od III edycji bierze udział w "Złotych Mrówkojadach". Po raz pierwszy w Jury zasiądzie dyrektor lubelskiego oddziału TVP - Tomasz Rakowski.

Poniżej prezentujemy sylwetki jurorów:

Tomasz Rakowski - doktor filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, były wykładowca tejże uczelni oraz Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. M. Wańkowicza. Pracował w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów za czasów Jerzego Buzka oraz w Biurze Rzecznika Praw Dziecka. W latach 2002-2006 r. szef Biura Prasowego Kancelarii Prezydenta Lublina, w latach 2006-2009 r. Dyrektor lubelskiego oddziału TVP. Na stanowisko powrócił w 2010 r.

Michał J. Zabłocki – filmowiec, pracujący w kinematografii w wielu zawodach i specjalnościach od 1972 r., głównie jako kierownik produkcji i producent wykonawczy kilkudziesięciu filmów fabularnych, także: operator kamery video, scenarzysta (dorobek na www.filmpolski.pl), publicysta prasy branżowej (Film, Film&TVKamera, FilmPRO), autor i wydawca kilkudziesięciu książek o tematyce filmowej, wykładowca uniwersytecki, ekspert, autor unikalnych opracowań (m.in. nowego regulaminu grupy zdjęciowej, ang.-polskiego słownika terminów filmowych, dorobku regionalnych funduszy filmowych), b. pracownik wielu instytucji filmowych (dyrektor WFF Wrocław, prezes APF, prezes Studia Filmowego Montevideo, Dyr. Programowy IF „Silesia-Film”), obecnie freelancer.

Krzysztof Szot – filmowiec, absolwent Akademii Filmu i Telewizji w Warszawie na wydziale reżyserii filmowej, założyciel Lubelskiej Grupy Filmowej, która zajmowała się produkcją filmową, autor wielu filmów krótkometrażowych, dokumentalnych i teledysków, laureat Grand Prix konkursu TVP „Dolina Kreatywna”. Jego najnowszy film „Wyłączność” brał udział m. in. w aplikacji Short Corner w ramach Festiwalu Filmowego w Cannes, 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, 50. Krakowskim Festiwalu Filmowym oraz szeregu polskich i zagranicznych konkursów, a ostatnio zakwalifikował się do 7. New York Polish Film Festival.

Nasi Jurorzy nie tylko wybiorą najlepsze filmy festiwalu, ale i podzielą się z jego uczestnikami swoją wiedzą i doświadczeniem.

Krzysztof Szot przygotował praktyczne warsztaty filmowe, na których poruszy m. in. temat scenariusza oraz aranżowania scen dialogowych w filmach. Natomiast Michał J. Zabłocki opowie, jak zorganizować budżet na realizację scenariusza oraz jak dystrybuować ukończone dzieło.

Już teraz zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

Zamknięcie naboru filmów do "Złotych Mrówkojadów 2011"

2011-03-22T15:13:00.002+01:00

W dniu dzisiejszym zamknięty został nabór filmów do Konkursu Filmów Amatorskich i Konkursu Etiud Studenckich na V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady 2011".

Wszystkie zgłoszenia wysłane po 21 marca 2011 r. nie wezmą udziału w tegorocznej selekcji.

Komisja Kwalifikacyjna zapoznaje się z ponad 100 prac z Polski i zagranicy. W przyszłym tygodniu zostanie ogłoszona lista filmów konkursowych.

A już jutro poznacie skład tegorocznego Jury...

Ostatnia chwila na zgłaszanie filmów na "Złote Mrówkojady 2011"!

2011-03-15T15:52:00.002+01:00

Ostatnia chwila na zgłaszanie prac do Konkursu Filmów Amatorskich i Konkursu Etiud Studenckich na V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego!

Autorzy, którzy chcą walczyć o statuetkę Złotego Mrówkojada powinni jak najszybciej wysłać do nas swój film/filmy. Czekamy na niebanalne produkcje trwające nie dłużej niż 30 minut. Filmy, które zostaną wysłane do nas w poniedziałek 21 marca 2011 r. wezmą jeszcze udział w tegorocznej selekcji!

Wszystkie informacje znajdziecie na stronach:
http://www.zlotemrowkojady.pl/ oraz http://kinoteatrprojekt.pl/.

"Złote Mrówkojady 2010" wyróżnione na PlakatOn!

2011-02-25T13:56:00.000+01:00

Z dumą donosimy, że plakat "Złotych Mrówkojadów 2010" autorstwa Eweliny Kruszewskiej został wyróżniony w konkursie PlakatOn!

dyplom

wyróżniony plakat

"Jestem bardzo szczęśliwy, że nasz plakat został zauważony. Ewelina wykonała wspaniałą pracę. Stawiamy na dobre projekty graficzne utalentowanych autorów, chcemy promować festiwal ciekawymi, zaskakującymi rozwiązaniami i jak widać idziemy dobrą drogą" - mówi dyrektor "Złotych Mrówkojadów" Maciej Misztal.

Konkurs na najlepszy plakat kulturalny roku 2010 zorganizowało ACK Chatka Żaka.

Gratulujemy Ewelinie!

Tymczasem przygotowania do jubileuszowej edycji "Złotych Mrówkojadów" ruszyły pełną parą. Spodziewajcie się wielu nowości...

Nabór filmów na "Złote Mrówkojady 2011" rozpoczęty

2011-02-07T23:22:00.003+01:00

V Lubelska Gala Filmu Niezależnego Złote Mrówkojady 2011 - czekamy na wasze filmy

Organizatorzy V Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego Złote Mrówkojady 2011, która odbędzie się 14 - 16 kwietnia 2011 r. zapraszają wszystkich zainteresowanych filmowców amatorów oraz studentów szkół filmowych do zgłaszania prac na Konkurs Filmów Amatorskich oraz Konkurs Etiud Studenckich.
Zachęcamy do zgłaszania swoich krótkometrażowych filmów wykonanych dowolną techniką, których długość nie przekracza 30 min.

W tym roku świętujemy 5. Jubileusz!

Filmy prosimy nadsyłać na adres :

Kinoteatr Projekt
Centrum Kultury w Lublinie
ul. Narutowicza 32
20-016 Lublin
z dopiskiem "Złote Mrówkojady"

Można również dostarczyć film do siedziby Centrum Kultury w Lublinie ul. Narutowicza 32
do działu Administracji (pok. 109)

Termin zgłaszania prac upływa 21 marca 2011 r.
Wszystkie szczegóły, regulamin konkursu i kartę zgłoszeniową znajdziecie na stronie internetowej Gali: www.zlotemrowkojady.pl oraz www.kinoteatrprojekt.pl.

Złoty Mrówkojad to nagroda festiwalu przyznawana przez pasjonatów dla pasjonatów. Doceniamy każdego, kto próbuje wyrazić siebie poprzez kino niezależne, nagradzamy tych, którzy robią to najlepiej. Filmy będą nagradzane w kilku kategoriach. Niepisaną tradycją Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego jest też wymyślanie "zakręconych" kategorii. Nie inaczej będzie w tym roku.

Tym, co wyróżnia Lubelską Galę Filmu Niezależnego od innych tego typu festiwali i konkursów filmowych jest humorystyczne podejście do tematu. Bawimy się konwencją gali, parodiujemy huczne ceremonie rozdania nagród.

Organizatorzy przygotowali wiele atrakcji i niespodzianek dla widzów i uczestników konkursu, w tym ciekawe warsztaty filmowe.

Kontakt do organizatorów: mrowkojady@o2.pl

Wyniki konkursu na recenzję filmu festiwalowego

2010-04-29T11:37:00.004+02:00

W konkursie na recenzję filmu festiwalowego zwyciężył Pan Adam Kolasa, autor recenzji „Mglisty surrealizm", która została także opublikowana na łamach miesięcznika "Teksty (Nie)Kulturalne". Gratulujemy!

kadr z filmu „Meles meles”

Mglisty Surrealizm

Bywają filmy, których symboliczna treść utrudnia, czy wręcz uniemożliwia interpretację przy pierwszym zetknięciu się z dziełem. Surrealistyczna atmosfera „Meles meles” potęguje u widza poczucie dezorientacji i lekceważy rozwiązania fabularne, do których przywykł odbiorca. Wszak wiele jest w tym krótkometrażowym filmie szczegółów, wymagających zapamiętania, aby dzieło stało się dla widza spójne i jasne. Produkcja ta staje się dodatkowo trudna w odbiorze ze względu na mnogość tematów, które starał się podjąć autor i – co ważniejsze – brak jednego, najbardziej wyeksponowanego motywu.

Można przyjąć, że w gruncie rzeczy film jest o miłości, lecz nie będzie to do końca prawda. Można również twierdzić, że jest to dzieło o samotności albo o niezrozumieniu, albo o kreowaniu własnego wizerunku. Trudno jednak wskazać najważniejszy motyw, bo reżyser wprowadził wiele szczegółów, rozmywających poszczególne wątki. Niby się na siebie nakładają, ale nie ma pomiędzy nimi granicy, jeden zabarwia drugi, sceny zdają się być poprzeplatane czasem zupełnie przypadkowo, a niektóre są wręcz zbędne, jak scena w zoo, która wprowadzona zostaje jedynie po to, by wyjaśnić tytuł. Ponadto same sceny są często udziwniane na siłę, przesymbolizowane, zupełnie niepotrzebnie. O ile pewna dziwność filmu w początkowych minutach może widza zaciekawić, to z upływem czasu – męczy. Odbiorca odnosi wrażenie, że ogląda nie jedną, ale kilka historii, w dodatku nie połączonych jedną przewodnią myślą, czy głównym zdarzeniem.

Gdyby jednak pokusić się o ukazanie istotnego motywu filmu, można by wskazać na historię związku albo precyzyjniej – na sam związek, który był i nadal trwa. Już w pierwszych scenach reżyser sugeruje, że małżeństwo – gubiąc drogę i szukając punktu, w którym się znajdują, na mapie – tak naprawdę gubi się w swoim związku. Nie wiedzą, gdzie dotarli, gdzie są, gdzie zaprowadziła ich droga, którą podążali. Małżonka (Magda) nie wie właściwie dlaczego mąż (Karol) jej się oświadczył; on nie potrafi tego wytłumaczyć, jedynie milczy.

Ich relacje reżyser stara się tłumaczyć dwoma piosenkami, które wprowadza do filmu i wokół których osnuwa historię małżeństwa. Pierwszy utwór, to poezja śpiewana, którą wykonuje tytułowy Borsuk, w barze, do którego nieco przypadkowo trafili Magda i Karol. Piosenka traktuje o Borsuku, który bezpowrotnie poszukuje utraconej młodości i skazany jest na samotność. Tak też główny bohater, którego w retrospekcji oglądamy właśnie w młodości, nie dowierza, że jest już dojrzałym człowiekiem. Kilkakrotnie się goli, ale zarost wciąż, w błyskawicznym tempie odrasta, jakby nieustępliwie przypominając o kilkudziesięciu przeżytych latach. W lustrze natomiast przez moment miga mu twarz samego borsuka, którym – jak sugeruje reżyser – jest właśnie Karol.

Borsuk – śpiewający, podstarzały – zna, jak twierdzi, Magdę. Mówi do niej „kwiatuszku”, co jest znaczące ze względu na wprowadzoną później w filmie, a chronologicznie wcześniej scenę, w której Magda mówi o tym, że kwiaty same z siebie nie pachną, dopiero gdy ktoś się nimi zainteresuje, wydają zapach. Młody Karol natomiast jest symbolicznym Borsukiem, drapieżnikiem nocnym, wszak Magdę „upolował” właśnie w nocnym klubie. Można by się pokusić o charakterystykę wizerunku mężczyzny i kobiety, który rysuje reżyser, ale znowu są to motywy rozmyte, mało wyraźne, które autor jedynie zaznacza, w żaden się nie zagłębiając.

Borsuk-śpiewak i Borsuk-Karol to zatem projekcje tej samej osoby. Karol, symbolizuje wieczne poszukiwanie młodości, podążenie za nią i niegodzenie się na starość. Borsuk-śpiewak, któremu absolutnie ulega Magda, jest projekcją dojrzałości, dojrzałego mężczyzny, który wie, jak o kobietę zadbać. Wszak to on rozumie jej potrzeby i darzy ją zainteresowaniem („kwiatuszku”). Karol zupełnie tego nie rozumie, reprezentuje witalność, energię towarzyszącą młodości. Gdy Magda chce z nim porozmawiać, on ćwiczy – podciąga się na drążku, robi pompki, zupełnie nie zwracając uwagi na słowa dziewczyny; gdy klienci baru próbują go powstrzymać – on pierwszy wymierza ciosy. Moment wejścia w dojrzałość, to moment, w którym Karol wychodzi z mieszkania, a gdy po chwili wraca – mieszkanie jest puste, a jego małżonki nie ma. Na zainteresowanie, które chciał okazać, jest już za późno, Magda zniknęła. Mężczyzna trafia do lasu i wchodzi do borsuczej nory, tym samym powracając do sceny w barze z początku filmu. Tak jak piosenka, podzielona jest na zwrotki, tak struktura filmu, składa się ze strof-epizodów, zdarzeń, w których główną rolę gra para dwojga młodych ludzi.

Drugi ważny dla filmu utwór, wprowadzony w finalnej scenie, sugeruje problematykę dojrzałości w związku. Druga strofa „6 lat później” Kultu, wyraźnie wskazuje, że miłość, to nie błądzenie w chmurach, ale twarde stąpanie po ziemi. Bohaterowie natomiast zupełnie ten pogląd lekceważą. Ich miłość jest plastikowa, jak naszyjnik, który Magda kupiła w supermarkecie, ich uczucie dyktowane jest współczesną kreacją miłości, tym, co się sprzedaje na plakatach i wystawach sklepowych. Jest popularnym trendem, do którego dążą bohaterowie. Karol jest zafascynowany czerwonym sercem, widniejącym na wystawie sklepowej. „Kupuje” taką miłość i z niej stara się zbudować związek. To się nie udaje. Borsuk powala Karola jednym ciosem, dojrzałość zwycięża. Ostatni romantyczny zryw Karola jest w rzeczywistości sentymentalnym czynem, ośmieszonym przez reżysera. Mężczyzna wyrywa się z rąk klientów baru, zdziera marynarkę, a pod nią wciąż świeci na czerwono duże serce. Scena jest przerysowana, ckliwa i nieszczera, sztuczna, do granic możliwości, tak jak sztucznie kreowana była miłość pary młodych ludzi. Dlatego też w ostatnim ujęciu Karol spektakularnie potyka się. Ostatni zryw, nie przynosi żadnego efektu, jest za to dotkliwą porażką.

Film zdaje się być krytyką zauroczenia, które prędzej czy później minie, tak jak minęło zupełnie zauroczenie Magdy (wrzuciła obrączkę do szklanki z alkoholem). Krytyką wymierzoną nie tyle w samą ekspresję uczuć, lecz w podążanie za schematami związków, które w rozmaity sposób usiłuje się społeczeństwu sprzedać. Dziwny jednak świat tworzy reżyser. Z jednej strony brak w nim miejsca na romantyzm, który zostaje wyśmiany, z drugiej – świat dojrzałości jest ponury, brzydki i przytłaczający, jak atmosfera baru do którego trafili Karol i Magda. Trudno znaleźć myśl przewodnią filmu ze względu na wprowadzanie rozmaitych często niepotrzebnie niejasnych, przesymbolizowanych scen. Wyraźna jest jednak sugestia, że w czasie młodości i beztroski, gdzieś zawsze czai się niepokojąca myśl o przyszłości, starości. Myśl raczej straszna, bo wyłaniająca się z ciemnego – jak w piosence śpiewaka – lasu. I taka myśl towarzyszy Karolowi od dawna, i to od niej przede wszystkim stara się uciec bohater, wciąż rozpaczliwie poszukując młodości.

Wywiad z Maciejem Misztalem, dyrektorem festiwalu

2010-04-21T17:39:00.007+02:00

Dużo komplementów zebrałeś za tegoroczną organizację festiwalu?

Nie. Tłumaczę to ogólną zasadą, że jak coś robisz dobrze, ludzie traktują to jako oczywistość, wypełnianie powinności, jeśli natomiast popełniasz błędy – bezlitośnie je wytykają. A żadne głosy nagany do mnie nie dotarły… (śmiech)

Masz poczucie, że to dobrze przygotowana edycja?

Na pewno najlepsza ze wszystkich czterech, które do tej pory zrobiliśmy. Ciągle analizuję tegoroczne „Mrówkojady”, zastanawiam się, co jeszcze można byłoby zrobić, jak zmienić, uatrakcyjnić ten festiwal. Myślę, że bardzo powoli zaczynamy wyrabiać markę. W tym roku na festiwal zgłoszono 156 filmów. Żeby mieć skalę porównania: na Short Waves zgłoszonych zostało 150 produkcji, a na Konkurs Filmów Polskich w ramach XI (sic!) Festiwalu Kina Amatorskiego i Niezależnego KAN – prawie 250 obrazów. Część przysłanych nam filmów jest bardzo utytułowana, były już nagradzane na tego typu imprezach. Ci ludzie nie mają potrzeby brania udziału we wszystkich prowincjonalnych festiwalach. To również oznacza, że zwiększył się prestiż „Mrówkojadów”, że awansowaliśmy z ligi regionalnej do ogólnopolskiej. Ale nie myślę, żeby to była znana w Polsce impreza, jest na to po prostu za młoda. Mam za to nadzieję, że zaczyna być widoczna.

Maciej Misztal w trakcie pierwszego dnia „Złotych Mrówkojadów 2010"

Jesteś jednym ze współorganizatorów, obok Andrzeja Rusina, Gośki Pietrewicz, w tym roku ponownie Artura Klępki. Myślisz o „Mrówkojadach” w kategorii „mój festiwalu”?

W pewnym sensie, bo to jest mój pomysł. Zaczęło się tak, że przyszedłem do Andrzeja po wcześniejszych rozmowach z Arturem. W wyniku tego powstała pierwsza edycja. Wtedy nawet nam się nie śniło, że za parę dosłownie lat będziemy mieć wobec „Mrówkojadów” takie plany! To miała być w założeniu impreza regionalna o alternatywnym nastawieniu, doroczny przegląd lubelskich filmów. Odbywało się to w ciągu jednego dnia, pomyślane było jako parodia wręczania nagród filmowych. Echem jest określenie ‘Gala’ w nazwie, które dziś bywa mylące, bo rozbudowaliśmy formułę festiwalu. Ale oczywiście Gala rozdania statuetek jest dla nas bardzo ważna, dużo energii idzie w jej przygotowanie. Mam poza tym nadzieję, że w przyszłości będzie odgrywała również promocyjną rolę dla miasta. Ale to trzeba by wskoczyć na inny pułap finansowy…

Oddałbyś ten festiwal?

Był taki pomysł w tym roku, chciałem przekazać koordynację komu innemu. Nie doszło do tego i nie wiem, czy umiałbym spokojnie patrzeć, jak ten ktoś to robi. Prawda jest taka, że coraz bardziej skupiam się na nadzorowaniu i inspirowaniu pewnych działań. Mam przecież świadomość, że mogę z Lublina wyjechać, a bardzo chciałbym, żeby festiwal trwał mimo tego.

Wahałbyś się, żeby ten festiwal stąd wywieźć?

Nigdy nie myślałem o tym, nie miałem takiej propozycji. Pewnie bym się wahał, stworzyłem „Mrówkojady” z myślą o Lublinie, buduję go we współpracy z Kinoteatrem Projekt, lubelską instytucją. Staram się przyzwyczajać mieszkańców miasta do tego, że taka impreza co roku się odbywa. Przenoszenie w inne miejsce oznacza przeformatowanie całego pomysłu. Poza tym Lublin jest ubogi w działania filmowe i mam wewnętrzne przekonania, że przeniesienie festiwalu wyrządziłoby miastu krzywdę.

Gala wyrasta z chęci parodiowania realiów świata filmowego...

Wtedy był powód. Obecnie mniej mamy takich zapędów, bardziej byśmy sami chcieli stworzyć coś fajnego. Parodia jest najprostszą formą komentarza, teraz weszliśmy na inny poziom – stworzenia czegoś w opozycji do parodiowanych form. Nie chcę robić nadętego festiwalu z czerwonymi dywanami. Przyjeżdżają do nas twórcy, konfrontują się ze sobą, rozmawiają z widzami, także w klubie festiwalowym są możliwości dyskusji, możemy się nawzajem inspirować i o to właśnie chodzi.

Gala w pewien sposób służy promocji lubelskich artystów.

Od drugiej Gali pomyślałem sobie, że mam taką możliwość. W zeszłym roku były zjawiska fajne i świeże, które warto promować. Na tegorocznej imprezie, ostatecznie przecież do niej nie doszło, miały się pojawić osoby znane. Staramy się, żeby wzrastał nie tylko poziom filmów, ale także dbamy o odpowiednią oprawę samego konkursu. Myślę, że w przyszłości będzie dużo więcej imprez towarzyszących, np. wystaw, także na afterach mogliby grać ludzie, którzy nie mają jako DJ wielkiego doświadczenia. Chcemy, żeby to była duża ogólnopolska czy międzynarodowa impreza, ale oparta na lubelskim potencjale.

Andrzej Rusin i Maciej Misztal przed rozpoczęciem II Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego

Tegoroczna formuła dwóch oddzielnych konkursów była dobra?

Myślę, że najlepsza z możliwych. Jestem przeciwny wrzucaniu do jednego worka etiud i produkcji amatorskich, te drugie by przepadły. Gdybym je przeplatał, wyszłaby przepaść realizacyjna. Gdy pokazuję je oddzielnie, są konfrontowane w swoich gronach. To jest sprawiedliwe.

Cały czas badam grunt, sprawdzam, co się podoba, co nie. Na pewno chciałbym zrobić więcej dni pokazów. Zresztą już w tym roku rozważaliśmy taką opcję . Ale wtedy trzeba byłoby dopuścić więcej filmów, w tym takie, do których nie byliśmy w 100% przekonani. Zdecydowaliśmy więc, żeby, w trosce o widza, pokazać mniej, ale za to lepszych rzeczy. Zależy mi na poziomie festiwalu.

Marzy mi się, żeby był podział dwudniowy: na blok filmów polskich i zagranicznych. To jest długofalowy cel do wypracowania. Mam nadzieję, że uda się go osiągnąć przed 10 edycją, ale wydaje mi się, że w przyszłym roku to jeszcze nie wypali. Oczywiście wszystko zależy od zacięcia i aktywności ludzi, którzy będą zabiegali o nawiązanie kontaktów międzynarodowych. Na razie przez okrągły rok pracujemy właściwie we troje. A przecież nie utrzymujemy się z festiwalu, mamy inne zajęcia zarobkowe, którym musimy również poświęcać czas.

W nazwie festiwalu pojawia się określenie ‘filmy niezależne’. Czy pokazywane przez Was etiudy można określać tym mianem?

Niezależność jest pojęciem, które się wszystkim rozmywa. Wiele osób zresztą doradza mi w tej chwili rezygnację z tego określenia. Chcieliśmy zarysować w nazwie festiwalu jego profil. Na rodzaj kina, które pokazywaliśmy, funkcjonowały trzy określenia: amatorskie, offowe i niezależne, przy czym trzeci termin jest z definicji najszerszy, obejmuje największą grupę filmów i dopuszcza także udział profesjonalistów w procesie produkcji.

Stara definicja mówiła, że film niezależny nie jest finansowany ze środków publicznych. Teraz tak naprawdę nie ma od czego być niezależnym, minęły czasy cenzury. Zresztą np. „Testosteron” w tę definicję się wpisuje, a nie myślimy o nim jako o kinie niezależnym. Z kolej „Tatarak” Wajdy powstał za państwowe pieniądze, a cóż to za mainstream?

Czy nasze etiudy są niezależne? Najtęższe głowy mogłyby próbować odpowiedzieć na to pytanie (śmiech). Kiedyś ubiegaliśmy się o sponsoring w pewnej firmie. Pan zapytał: „festiwal jakich filmów organizujecie?”. Mówię, że niezależnych. On na to: „niezależnych od kogo? Od widzów?”. I coś w tym jest. To, że ci twórcy sięgają po kamerę nie wynika z chęci zarobku, ale z chęci wyrażenia siebie, zabrania głosu w dyskusji na temat, który ich w jakiś sposób interesuje. W tym znaczeniu są niezależni.

Maciej Misztal we Lwowie

Kategorie nagród w tym roku były rodem z poważnego festiwalu filmowego…

To jest podział z profesjonalnego kina, zgadza się. Przystaje znakomicie do etiud, przy których często pracują przyszli zawodowi montażyści, operatorzy, reżyserzy. Ale są filmy amatorskie ze świetnymi zdjęciami albo doskonałym montażem. Nagrodzenie człowieka, który odpowiada za ten konkretny element filmu jest dla niego sygnałem, że robi coś fajnego i warto, żeby się rozwijał.

Odbierasz sygnały, że to festiwal popularny?

Odbieram sygnały, że jest lubiany. To na pewno. Mam świadomość, że jest mnóstwo osób w Lublinie, które o nim wiedzą, ale są też tacy, którzy powinni o nim słyszeć, a nie słyszeli. To w skali Lublina. W skali Polski – nie mam złudzeń, to nie jest renomowany festiwal. Dlatego zawsze bardzo mnie cieszą propozycje replik w innych miastach, bo to znaczy, że jednak gdzieś zdołaliśmy się przebić.

Chcemy, żeby „Mrówkojady” były zauważalne, mam nadzieję, że marketing, który usiłujemy uprawiać, przyniesie niedługo rezultaty. Ciągle sprawdzamy nowe formy promocji, a od ubiegłego roku wypracowujemy jednorodną strategię marketingową, opartą na skojarzeniach z mrówkami i określonej kolorystyce, staramy się też korzystać z dobrych graficznych projektów. To jakoś zaczyna grać.. W tym roku dość mocno eksploatujemy internet.

„Złote Mrówkojady” są częścią projektu Filmowy Lublin…

Myślę, że to projekt o dużym potencjale. „Złote Mrówkojady”, „Filmy dobrze zakręcone” i „Pełny metraż” to trzy uzupełniające się filmowe imprezy. Fajnie byłoby połączyć je np. wspólnym węzłem warsztatów, które będą trwały cały rok, będą pomagać ludziom zainteresowanym robieniem kina. Nie łudzę się, że tu kiedyś powstanie filmówka, ale mam nadzieję, że Lublin zbliży się do miast typu Poznań czy Wrocław.

Dziękuję za rozmowę.
Rozmawiała Justyna Czarnota

Najciekawsze fragmenty rozmów pofestiwalowych

2010-04-18T13:49:00.009+02:00

Rozmowy po piątkowych pokazach (od lewej): Paweł Skrzypczyk (reżyser i główny aktor filmu „Mariusz”), Łukasz Wójcik (kierownik produkcji filmu „Pick up”), Sebastian Stegmann (aktor grający w „Możesz być kim chcesz?”), Magdalena Wleklik (reżyserka „Możesz być kim chcesz?”), Arkadiusz Biedrzycki (reżyser filmów „Pick up” i „Krajobraz nizinny z kołyską”), Przemysław Chruścielewski (montażysta „Brzydkich słów”), Rafał Kosecki (aktor grający w „Nowym człowieku”) oraz prowadzący Maciej Misztal

Czy jako osoba występująca w filmie „Mariusz”, traktującym o uzależnieniach, inspirowałeś się jakimiś dziełami dotyczącymi tego tematu?

Paweł Skrzypczyk: Myślałem o tym, żeby to była wizualnie forma filmu o uzależnieniach, komentarz dodaliśmy później. Słyszałem różne interpretacje o czym jest ten obraz (na przykład, że jest o narkotykach, o których w latach 80-tych się nie mówiło – mnie by to do głowy nie przyszło, dla mnie to było o gumie do żucia), ja się upieram, że o uzależnieniach.

kadr z filmu „Mariusz"

Arku, jako reżysera „Krajobrazu nizinnego z kołyską” chciałem cię zapytać: pierwszy był pomysł na film, czy też najpierw znalazłeś bohatera?

Arkadiusz Biedrzycki: Najpierw był pomysł. Chciałem zrobić film o człowieku, któremu po prostu nie chce się żyć. A potem zacząłem szukać wśród bliższych i dalszych poznanych osób i znalazłem kogoś takiego. Niestety parę miesięcy po realizacji filmu mój bohater zmarł.

Jaki miałeś sposób na zrobienie tego filmu?

Arkadiusz Biedrzycki: Bezpośrednią inspiracją dla jego powstania był obraz „Upadek Ikara”. Wraz z operatorem chcieliśmy, żeby ten film miał silną formę wizualną. Chodziło o to, by zapomnieć o klasycznej formule mówienia o uzależnieniach i pokazać człowieka w jakimś środowisku, w naturze; opowiedzieć tę historię nie wprost. Poza tym bardzo ograniczał nas metraż 15 minut, jest to bowiem projekt zrealizowany w ramach programu „Pierwszy dokument”, w związku z tym musieliśmy się ograniczyć do zastosowania jednego chwytu, którym był właśnie silny styl wizualny.

kadr z filmu „Krajobraz nizinny z kołyską"

Magdo, jaką rolę historia odgrywa w twoim życiu?

Magdalena Wleklik: Jestem z pochodzenia Ukrainką i stąd temat - uważałam, że mogę go poruszyć. To jest bardzo drażliwy temat, ta historia przez wiele lat była ukrywana, mam nadzieję, że dzięki filmowi nastąpi jakiś dialog polsko-ukraiński zwłaszcza, że przygotowujemy się do organizacji Mistrzostw Europy w roku 2012. Mam też nadzieję, że temat stanie się tak popularny jak Katyń i może w końcu uczcimy należycie ofiary rzezi wołyńskiej.

Czy zauważyłaś pozytywny odbiór filmu? Czy twój zamiar rzeczywiście oddziałuje na widzów?

Magdalena Wleklik: To jest pierwszy festiwal, na którym jestem z „Możesz być kim chcesz?”, skończyłam go w styczniu, mam nadzieję, że odbiór będzie pozytywny. Ale to jest dopiero kropelka…taka, która drąży skałę.

kadr z filmu „Możesz być kim chcesz?"

Rafale, inspirowałeś się jakimś konkretnym aktorem kina niemego budując rolę Milicjanta w filmie „Nowy człowiek?”

Rafał Kosecki: Inspirowałem się głównie sobą. Wyobrażałem sobie, że jestem w takiej dziwnej sytuacji. Było miło, bo to był spontaniczny projekt.

Chciałeś być w dzieciństwie policjantem?

Rafał Kosecki: Miałem 9 lat, jak milicja ganiała po Nowej Hucie. 13 grudnia i 3 maja były regularne zamieszki. Mieliśmy z kolegami taki mały fun, rzucając w radiowozy czym popadło. Także moje kontakty z milicją był dość bliskie (śmiech). Ten nasz Milicjant to jest taka nasz fantazja dwudniowa w greenboxie i dwudniowa w plenerze. Wyszło coś zupełnie spontanicznego. Dodam, że mam ze sobą wszystkie faktury – film kosztował całe zero złotych.

W filmie widać jednak mocną stylizację na kino nieme. Jak wyglądały wasze przygotowania? Oglądaliście nieme filmy?

Rafał Kosecki: Genezy powstania tego filmu są dwie. Najpierw zespół Wu-Hae, który tworzy w Nowej Hucie postanowił napisać „Operę nowohucką” – to jest taki album koncepcyjny, w którym w utworach muzycznych przewija się historia Nowej Huty. To miała być taka prowokacja - płyta to nie płyta tylko pen-drive w puszce, identycznej jak po groszku. Ta płyta miała rozbić krakowską konserwę. Do tego postanowiliśmy, bo mieliśmy czas i offowe środki, zrobić film. Taki materiał promocyjny. Scenariusz to jest radziecka powieść, autora nie pamiętam. Mateusz Moczulski – młody krakowski poeta zaadaptował ją dla nas. Mieliśmy kamerę, mnóstwo rzeczy pozałatwialiśmy za darmo. Chodziło o to, żeby było ciekawie i oryginalnie.

kadr z filmu „Nowy człowiek"

Chciałem zapytać montażystę „Brzydkich słów”: jaka była Twoja reakcja, kiedy dostałeś materiał? Nie bałeś się, że po zmontowaniu wyjdzie komedia i nic ponadto?

Przemysław Chruścielewski: Sytuacja wyglądała ciekawie, gdyż przygotowywaliśmy się oglądając filmy dokumentalne poświęcone zespołowi Touretta. Okazuje się, że ludzie chorzy na tę chorobę są bardzo wyluzowani. Dla nich to jest jak czkawka. Czkawka śmieszy, prawda? Na etapie scenariusza to nie miała być komedia. Ale na pierwszym pokazie ludzie zaczęli się śmiać. No i my też zaczęliśmy się śmiać…

kadr z filmu „Brzydkie słowa"

Spisał Piotr Flisiuk

Wywiad z Nataszą Ziółkowską-Kurczuk, jurorką

2010-04-17T00:45:00.009+02:00

Po raz drugi zasiadła Pani w jury „Złotych Mrówkojadów”. Czy coś zmieniło się od zeszłej edycji?

Przede wszystkim poziom filmów jest dużo wyższy. Nie chodzi tylko o sprawy warsztatowe, ale narrację – wiadomo dlaczego ci ludzie sięgają po kamerę, wybór tego medium jest ich świadomą decyzją. Drugą sprawą jest zmiana przestrzeni. Jeżeli „Mrówkojady” można obejrzeć w kinie, w sali do tego celu przystosowanej, to już jest postęp. Oczywiście warunki w „Chatce Żaka” nie są najlepsze, zresztą sprawa przestrzeni kinowych w Lublinie wygląda żenująco. Dla mnie porażką miasta jest to, że kino z lat 20 zostało zamienione na klub sportowy. Myślę, że należało je ratować, odrestaurować, zrobić z „Wyzwolenia” kino w starym stylu. Mogłoby spełniać również funkcję miejsca, w którym odbywałyby się imprezy kulturalne, choćby takie jak „Złote Mrówkojady”.

Jak z perspektywy jurora sprawdził się podział na Konkurs Filmów Amatorskich i Etiud Studenckich?

Myślę, że to dobry pomysł, bo filmy studenckie są lepsze warsztatowo, mają też zupełnie inne warunki produkcyjne. Oczywiście najtrudniej jest wybrać najlepszy film festiwalu, chociaż można wziąć w nawias warsztat i pomyśleć o innych sprawach. Moim zdaniem byłoby najlepszej, gdyby powstała także osobna kategoria animacji, bo ta forma wymaga zupełnie innych kryteriów oceniania. Ale rozumiem, że w tym roku zgłoszono za mało animacji, by robić dla nich osobną nagrodę.

Natasza Ziółkowska-Kurczuk

Starania o ESK wygenerowały m.in. szereg festiwali…

Lublin szczyci się, że w mieście odbywa się dużo imprez. Moim zdaniem jest ich nawet za dużo. Mamy też takie wydarzenia, które nazywają się festiwalami, a składają się z dwóch, trzech koncertów i nie wiem, czy określenie ‘festiwal’ ma tam w ogóle zastosowanie. Ilość nie zawsze idzie w parze z jakością. Chyba lepiej byłoby bardziej przykładać się do organizacji, zadbać, żeby imprezy odpowiadały europejskim standardom.

Ja mówię, że w Lublinie mamy festiwaliki, nie o festiwale. Nie chodzi mi nawet o poziom artystyczny, ale o samą oprawę, rozpoczynając od miejsca, w którym się odbywają, po brak zabiegania i dbałości o gości. Na Camerimage przyjeżdżają tłumy ludzi, studenci ze szkół filmowych z całego świata, w Lublinie nawet nasi studenci nie przychodzą na imprezy! Coś jest nie tak i nie sądzę, żeby to było tylko kwestią pieniędzy.

Któryś z festiwalików nazwałaby Pani jednak festiwalem?

Nowy festiwal „Kody”, który miał jedną odsłonę może będzie mógł aspirować do tego miana. Na pewno takie nazwisko, jak Andrzej Garbarek, przyciąga. Z drugiej strony nie wiem, ile osób stać na bilet, ale może to festiwal adresowany do wąskiej w sumie grupy ludzi.

Bliskie skandalu moim zdaniem jest natomiast zawieszenie rzeczywiście dużego festiwalu „Rozstaje Europy”. W zeszłym roku dziesiąta edycja została poszerzona o filmy fabularne a teraz festiwal znika? W dodatku być może przeniesie się do innego miasta, co byłoby totalną porażka. Dziwne, że nikomu nie zależało, żeby go utrzymać, zwłaszcza w roku aplikacji do ESK. To jest samobój!

A festiwale teatralne?

Żałuję, że nie włączyłam się w dyskusję po ostatnich Konfrontacjach, zapoczątkowaną przez Grzegorza Józefczuka. Zgadzam się z wieloma zarzutami, które przedstawił. Ten festiwal się stał mało studencki, a w tym właśnie środowisku powinien funkcjonować. Był w niedogodnym dla studentów terminie, na początku października. 30 zł to drogi bilet, nie było karnetów, czegoś co dawałoby możliwość taniego wejścia. Ale i w programie zabrakło konsekwencji, pojawiły się spektakle nie związane z Rosją. Mam zarzuty do nie podyktowanego żadnymi formalnymi przyczynami rozproszenia festiwalu. Główny nurt powinien być w jednym miejscu. Wszystko w Lublinie jest niby blisko, ale samochodem, nie pieszo. Komunikacja miejska nie daje żadnych możliwości dotarcia z Warsztatów Kultury na Popiełuszki np. do Chatki Żaka. I to jest zresztą temat na osobną rozmowę. W każdym razie Janusz Opryński powinien jednak przemyśleć argumenty Józefczuka.

Natasza Ziółkowska-Kurczuk - reżyserka

Część osób utrzymuje, że teatr ma niewielką moc oddziaływania, film może dotrzeć do większej liczby osób…

Trzeba się pogodzić z tym, że teatr jest sztuką elitarną, nie ma takiej siły oddziaływania jak w latach 80-tych, kiedy teatry studenckie były najważniejszym głosem w społecznej dyskusji. Może bardziej film ma dziś szansę, ale to też nie jest pewne. Kiedyś na Konfrontacjach Filmowych były tłumy, dziś jest bardzo mało osób, a przecież ciągle sytuacja dla widza jest podobna: pokazywanych podczas Konfrontacji filmów nadal nie można obejrzeć w kinach. Wtedy była cenzura, teraz jest komercja.

Moim zdaniem najważniejsze jest stworzenie snobizmu na kulturę, żeby to nie była nawet moda, ale świadomość w ludziach, że nie wypada gdzieś nie być. Dziś panuje niestety akceptacja dla niewiedzy.

Na kim spoczywa obowiązek wytworzenia tego snobizmu?

Na rodzicach. Dużą rolę odgrywa szkoła, ale dziś rzadko organizuje się młodzieży wyjścia do teatru, do kina, nie ma edukacji muzycznej, plastycznej, teatralnej, filmowej na dobrym poziomie. Nie uczy się dzieci, że film i spektakl to rzeczy unikatowe, one myślą, że film można ściągnąć i obejrzeć nawet na telefonie. A przecież to nie to samo, co wizyta w kinie: duży ekran, dobry dźwięk! Trzeba to młodzieży uświadomić, ale to proces długofalowy, wymaga czasu.

Być może to jest zadanie dla animatorów, żeby zebrać grupę dzieciaków z podwórka i uruchomić w nich jakąś pasję, chęć kreacji. Jak się raz dziecku pokaże, że coś można, to ono będzie potem samo chciało to robić, zrodzi się w nim taka potrzeba. Osiedlowe życie zanika, kolejne grupy przyszłych tatusiów stoją pod blokiem i piją alkohol, obok bawią się dzieci. Z tym też powinno się coś zrobić.

W Lublinie jest problem z animacją kultury?

W Lublinie jest trochę tak, że animatorzy kreują się nawet bardziej niż artyści. To jest wielki ból, bo animator powinien być osobą, której z definicji nie widać, która się za wydarzeniem ukrywa. Dobrze, że są takie postacie jak Koza czy Szymon Pietrasiewicz, ale trzeba z tym uważać.

Natasza Ziółkowska-Kurczuk - reporterka

Jak Pani ocenia pomysł wychodzeniu ze sztuką do ludzi np. poprzez organizowanie spektakli na osiedlach?

Jako widz nie lubię takich rzeczy. Lublin jest tak małym miastem, że jak ktoś chce, może się przemieścić i coś zobaczyć. Sztuka zawsze była elitarna a nie masowa. Masowa jest rozrywka. Nie można np. postawić sceny i czekać aż ktoś przyjdzie, bo to nic nie zmieni. Przyjdą i tak ci, którzy zawsze przychodzą. Kultura to powinny być centra, osiedla są dla animatorów. Jeśli osiedle potrzebuje, należy skierować tam animatora, który coś będzie robił. Ale nie ma się co łudzić, że to zadziała na emerytów, raczej trzeba kierować propozycje do dzieciaków, trzeba wyrabiać w nich nawyki, snobizm na kulturę.

A do studenta można w ten sposób dotrzeć?

Student jest leniwy albo zapracowany. Zgadzam się z tym co napisał Koziara, że studenci są ignorantami kultury i sztuki. Nie wiem jak do nich dotrzeć, czy w ogóle można to zrobić, nie mam pomysłu. Problem rodzi się dużo wcześniej.

Może kina plenerowe są dobrym sposobem na popularyzację kinematografii wśród studentów?

Jest to jakiś pomysł, w Lublinie „Chatka Żaka” próbuje to robić. Nie wiem, czy ta idea się sprawdzi, obawiam się problemów technicznych. Głupio by było, gdyby z tego się zrobiła kolejna okazja do imprezowania, wspólnego picia piwa.

Dziękuję za rozmowę.
Rozmawiała Justyna Czarnota

Pierwszy dzień w słowach i obrazach

2010-04-13T10:41:00.003+02:00

Agnieszka: Lubię kino niezależne, lubię kino w ogóle! Miałam dużo wolnego czasu i przyszłam pooglądać filmy. Na festiwalu jestem pierwszy raz i mile zaskoczył mnie jego poziom. Kilka filmów podobało mi się bardzo. Poza tym nie spodziewałam się, że trafią się także animacje.

Ania: Przyszłam, bo kiedyś zobaczyłam na słupie plakat i pomyślałam, że jak jest fajowy plakat, to może i festiwal będzie czaderski. I nie zawiodłam się!

widzowie IV Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady"

Mikołaj: Spodziewałem się, że będzie więcej filmów zagranicznych. Mi się zdaje, że to by było lepiej, żeby był taki osobny przegląd blok obcych filmów, żeby było jakieś porównanie, jak wygląda niezależne kino polskie i zagraniczne.

Monika: Na „Mrówkojadach” byłam też rok temu. Przyszłam, żeby dowiedzieć się „co w trawie piszczy”, zorientować się, co słychać w młodym kinie, jakimi tematami zajmują się twórcy, co jest teraz na topie. Bardzo podobało mi się „Boisko”.

twórcy filmów podczas prywatnych rozmów w Klubie Festiwalowym w Kawiarni w „Chatce Żaka"

Adam: Pojawienie się tu było ciekawym przeżyciem ze względu na różnorodną tematykę filmów. Sądzę również, że nazwiska, które miałem okazję przeczytać w napisach końcowych, będą kultowe za lat kilkanaście, bywały jednakże wizualne realizacje podglądów, które wydają się banalne i przestarzałe. Do inteligentnego widza jak zwykle należy oddzielnie plewy od pszenicy. Moim zdaniem np. „Pick up” w iście żenujący sposób podejmował tematykę homoseksualną i ciekawe ujęcia nie ratują go poprzez marność fabularną.

Karol „Zeto” Sadurski, Prezes Zarządu Stowarzyszenia „Centrum Kreatywności”: Pytasz mnie co się podobało? Wszystko było ok. Filmy ok, organizatorzy super, festiwal super, goście super (śmiech). Tylko jedno mi się nie podobało – nie było reklam. Najlepszy film? „Zielona mila” (śmiech).

rozmowy z gośćmi po pokazach filmowych poprowadził Maciej Misztal

Anka: Na festiwal przyjechałam z Krakowa, przy okazji chciałam odwiedzić przyjaciółkę. Oglądam naprawdę dużo filmów. Te pokazane na „Mrówkojadach” prezentują wysoki poziom artystyczny, nawet te w pierwszym bloku nie wyglądały jak produkcje amatorskie. Podoba mi się, że organizatorzy zadbali również o atmosferę festiwalową – impreza, piwko w klubie, jakaś wystawa, którą można obejrzeć, jak czekasz i się nudzisz. Rozmowy po pokazach też są niezłym pomysłem, parę rzeczy zobaczyłam przez nie w zupełnie innym świetle. Ale szkoda, że tak mało autorów filmów przyjechało.

Barbara: Nie byłam co prawda na filmach amatorskich ale wydaje mi się, że pierwszy dzień festiwalu wypadł bardzo dobrze. Nie zauważyłam większych wpadek, właściwie żadnych, aczkolwiek można było zrobić dłuższe przerwy albo rozłożyć oglądanie filmów na dwa dni, bo niestety na koncercie została garstka osób. Oryginalność muzyków na pewno przyciągnęłaby tłumy gości, jednakowoż emocje i wrażenia wywołane przez filmy spowodowały, że ludzie byli już zmęczeni i nawet w klubie festiwalowym nie zostało za dużo osób.

koncert zespołu Fotoplastikon

Łukasz: Jestem z Lublina, ale na stałe mieszkam teraz w Anglii. Przyjechałem na święta. Fajnie widzieć, że coś się dzieje. Nawet nie myślałem, że teraz są u nas takie imprezy (śmiech). Dobrze widzieć, że ludzie coś robią, że im się chce. Byłem zaskoczony liczbą dobrych filmów, naprawdę mam zagwozdkę na kogo zagłosować.

Konkurs na recenzję

2010-04-13T00:18:00.003+02:00

Przypominamy, że do 17 kwietnia trwa konkurs na recenzję filmu pokazywanego w Konkursie Filmów Amatorskich lub Konkursie Etiud Studenckich. Prace prosimy przesyłać na adres: zlotemrowkojady@gmail.com

Wywiad z Grzegorzem Linkowskim, jurorem

2010-04-12T11:33:00.007+02:00

„ZŁOTE MRÓWKOJADY”- OKIEM JURORA

Często bywa Pan jurorem?

Mam ponad dziesięcioletnie doświadczenie zasiadania w różnych gremiach jurorskich. Powiem szczerze – najciekawiej jest tam, gdzie idzie na noże, gdzie jest duża różnica zdań.

Dlaczego po raz kolejny przyjął Pan propozycję organizatorów i zasiadł w jury?

Widzę zwyżkową formę tego festiwalu. Potwierdzeniem jest poziom filmów – to, co oglądamy jest coraz lepsze. Tutaj mogę również obejrzeć najnowsze dokonania studentów. W tym roku jestem zaskoczony kilkoma propozycjami ze strony amatorów.

Nie chciałbym, żebyśmy nie mieli żadnej imprezy, która promuje kulturę filmową w Lublinie. Padły kolejne dwa kina i nie ma możliwości zrobienia pełnego, profesjonalnego międzynarodowego festiwalu, to chciałbym przynajmniej popierać działania, które w mieście zostały stworzone. Maćkowi nie odmówię chyba nigdy, bo ta impreza się rozwija i ma taki wymiar i formułę, która w Lublinie jest możliwa do realizacji. Mój festiwal „Rozstaje Europy”, który chciałem rozwinąć w dodatkową aplikację fabularną, nie ma szansy lokalowej.

Grzegorz Linkowski

Co sądzi Pan o tegorocznej formule festiwalu?

Nie jestem do niej nastawiony optymistycznie. Nie podoba mi się dawanie nagród za scenariusz, za zdjęcia, za reżyserię, to nie ten poziom. Nie chcę być brutalny, ale jak ja mam przyznać nagrodę za montaż czy scenariusz dla amatora? Ja bym to zrobił inaczej, dawałbym nagrodę Grand Prix, albo pierwszą nagrodę, drugą, trzecią, ewentualnie wyróżnienie. Maciek się śmieje i mówi, że „tego nie robi Linkowski, to robimy my”.

Rozmawiam z organizatorami, żeby uciekali od przymiotnika „niezależny”. Dla mnie to nie jest niezależne, autorzy filmów to po prostu początkujący reżyserzy profesjonalni.

Jakie były kryteria oceniania filmów w tym roku?

Nigdy nie zdradzam szczegółów na temat mojej pracy jurorskiej. Nie podam żadnych kryteriów. Mogę powiedzieć tylko tyle, że widzę kilka ciekawych propozycji, kilka filmów mi się naprawdę podoba.

Ważniejsze dla Pana jest ogólne wrażenie po filmie niż elementy techniczne?

Tak. Patrzę całościowo, najpierw wyodrębniam filmy, które są warte uwagi. Dopiero mogę dalej zmagać się z jurorami, zastanawiać się. W tym roku było kilka naprawdę fajnych, ciekawych etiud.

Grzegorz Linkowski

LUBLIN – MIASTO FILMOWE?

Mówi się, że Lublin ma potencjał filmowy...

Oczywiście! Jednak nikt z tzw. decydentów nie zwraca na to uwagi.

Jak to zmienić? Co można zrobić, żeby Lublin zaistniał na mapie filmowego świata?

Musimy stworzyć filmowe lobby. Myślę o tym, żeby w maju zwołać konferencję, zaprosić ludzi tworzących „Mrówkojady”, Lubelską Grupę Filmową, usiąść, porozmawiać, a później podzielić się przemyśleniami przed lubelską publicznością, dziennikarzami i władzą.

Za moment będziemy mieli w mieście mnóstwo nowych i odremontowanych sal, przeznaczonych dla działań związanych z kulturą, ale nie dla kin. W tym cały problem.

Dlaczego my mamy ciągle oglądać kino offowe? Ja chcę być normalnym widzem! Na całym świecie ludzie mogą wybierać. U nas kino Kosmos padło, kino Bajka ledwo co się czołga, tak jak DKF Bariera i mamy multipleks, którego repertuar jest bardzo komercyjny. Mamy niedaleko miasto o wiele mniejsze od Lublina [Zamość – przyp. I.O.], które zafundowało sobie kino z trzema salami i wyświetla także filmy artystyczne, nazywa się Centrum Kultury Filmowej. To jest coś czego Lublin potrzebuje!

W tym roku zawiesił Pan funkcjonowanie „Rozstajów Europy”.

Nie jest problemem zorganizować coś byle jak. Nauczmy się szanować film. Film ma swoje prawa, ma swojego widza i kultura filmowa powinna się rozwijać. Róbmy coś dobrze, albo wcale – to jest moja dewiza. Wolę w przyszłości mieć tego typu satysfakcję, że 10 edycji festiwalu „Rozstaje Europy” było na wysokim poziomie i ludzie chcieli tu przyjeżdżać, bo był fajny klimat. Chciałem, żeby festiwal się rozwijał. Chciałem pokazywać nie tylko dokument, ale również fabuły, ludzie nadsyłali mi je już od 3 lat!

Drugi problem jest natury technicznej. Reżyserzy przesyłali filmy w formacie Full HD albo na Blue-ray'u, a ja nie mam w Lublinie żadnego projektora, na którym mógłbym to pokazać.

uśmiech przy pracy - Grzegorz Linkowski

Co mógłby pan poradzić początkującym filmowcom jako osoba już doświadczona?

Młodym filmowcom, którzy mają do wyboru w Polsce kilka szkół, powiedziałbym jedno: szkoła i warsztat są bardzo ważne, ale najważniejsza jest dokumentacja, dobór tematu i myślenie scenariuszowe.

Jeszcze taka uwaga: nie zrzucajmy wszystkiego na warsztat! Przygotowujmy dokładnie i stosujmy wręcz do znudzenia całą dokumentację scenariuszową, storyboardy itp. To jest najważniejsze, dopiero później bierzmy się za kręcenie. Każdy teraz może mieć profesjonalną kamerę Full HD, zrobić montaż na własnym komputerze. Języka filmu uczą w szkołach, ale nie uczą, o czym robić filmy. Szkoła powinna pomagać autorom w stworzeniu swojej tożsamości. Istotną rzeczą jest nie bać się, nie być zadufanym w sobie, zamkniętym, tylko mieć świadomość, że kino jest sztuką zespołową. Swoje filmy przed pokazaniem dużej publiczności należy przedstawiać różnym ludziom, młodym i starym, potem rozmawiać o tym, co się zrobiło. Na etapie montażu można jeszcze wiele rzeczy zmienić.

Dziękuję za rozmowę.
Rozmawiała: Iwona Oroń

Wywiad z Michałem J. Zabłockim, jurorem

2010-04-11T23:00:00.006+02:00

Co spowodowało, że po raz kolejny został Pan jurorem „Złotych Mrówkojadów”?

Jeżeli jest sympatyczny organizator i fajna impreza, jeżeli z różnych względów, także czysto prywatnych, zależy mi, żeby się pokazać na imprezie offowej, to dlaczego miałbym się nie zgodzić na bycie jurorem? Poza tym w Lublinie urodził się mój ojciec, tutaj mam rodzinę – to jest dalsza motywacja.

Po raz kolejny poprowadził Pan także wykład w ramach festiwalu.

Jestem zaintrygowany twórczością młodych ludzi. Na co dzień mam z nimi do czynienia w dwóch uczelniach filmowych, interesuje mnie także aspekt dydaktyczny. Temat wykładu zaproponowałem sam, bo mam świadomość, jakie są z prawem autorskim problemy, jakie się kryją rozmaite niebezpieczeństwa związane z publicznym rozpowszechnianiem utworów.

Michał J. Zabłocki podczas wykładu w ramach festiwalu

Jakie różnice zauważa Pan w dwóch kolejnych edycjach, na których był Pan gościem?

Zmieniło się na lepsze, jak to zwykle bywa, gdy się impreza rozwija. Największą zmianą jest wzrost poziomu prezentowanych rzeczy – dużo filmów było dobrych i bardzo dobrych. Jako jury mieliśmy kłopot ze wskazaniem zwycięzców w przewidzianych kategoriach. Trochę się pokłóciliśmy w trakcie obrad, wiadomo, że zdanie każdego jest zawsze obarczone subiektywnym gustem. Nie była to wojna na amen, nie było wotum separatum, nie mniej jednak głosowaliśmy dwukrotnie.

Wad w tym roku widzę niewiele, przydałby się jakiś kluczowy sponsor tej imprezy, żeby podniósł rangę otoczki inscenizacyjnej.

Czy „Złote Mrówkojady” mają szansę stać się ważnym festiwalem na polskiej mapie filmowej?

Zanim odpowiem na pytanie, chciałbym się pokusić o ocenę pozycji Lublina na kulturalnej mapie Polski. Powiem szczerze, że wygląda ona słabo, mówię to z bólem serca, bo spędziłem tu wiele lat jako dziecko. Za każdym razem, kiedy przyjeżdżam, idę na Stare Miasto zobaczyć postęp prac renowacyjnych. Niestety stwierdzam, że idą wolno albo nawet bardzo wolno. To, co było rozgrzebane, jest rozgrzebane nadal, co najwyżej się tabliczka zmieniła. Właściwie taki stan rzeczy dziwi, bo w innych miastach Starówki są oczkiem w głowie prezydentów. Domyślam się, że chodzi o pieniądze. Jeśli tak rzeczywiście jest, to nie można zapominać, że gotówka płynie do kas miejskich między innymi z turystyki, płynie więc także z kieszeni ludzi, którzy przyjeżdżają na imprezy. Konkluzja jest prosta: jeśli będą w Lublinie duże, interesujące imprezy, to przyjeżdżać będą nie jednostki, ale całe grupy zainteresowanych. Turyści powodują nakręcenie wszystkiego: gospodarki, konsumpcji, zwiększenie obrotów firm lokalnych. Już dawno ekonomiści zauważyli, że zainwestowana w kulturę złotówka może przynieść pięć i pół złotego dochodu.

Przypomnę, że we Wrocławiu prezydent Zdrojewski, który przecież zyskał ogromną popularność i zrobił później karierę jako polityk, zaczął od tego, ze wszystkie środki jakie miał z inwestycji zagranicznych, wpakował w remont Starówki. Kazał wszystkim restauratorom rozstawiać w letnie dni ogródki, chętnie organizował na Rynku imprezy. To właśnie napędziło później koniunkturę dla całego miasta. W takim postępowaniu jest ukryty pewien rodzaj myślenia przyszłościowego.

Michał J. Zabłocki

Zwraca Pan uwagę na znaczenie festiwalu dla Lublina. A czy „Mrówkojady” mają szansę stać się ważną, cenioną imprezą w branży filmowej?

Trudno ocenić w tej chwili. Imprez offowych w Polsce jest bardzo dużo, właściwie nie ma większego miasta, w którym by nie było co najmniej jednego festiwalu filmowego. Wydaje mi się, że ta impreza rozwija się do przodu, w górę, w szerz itd., należy ją pielęgnować i nadać jej większy wymiar. Mam przyjaciela, który z małego, skromnego przeglądu filmów w Kazimierzu zrobił imprezę, która się nazywa Lato Filmów. Właśnie ona spowodowała niesamowite zainteresowanie Kazimierzem jako takim, które zresztą trwa do dzisiaj. Mrówkojady też warto rozwijać.

Dziękuję za rozmowę.
Rozmawiała: Justyna Czarnota

Wyniki

2010-04-11T19:45:00.005+02:00

Tytuł najlepszego filmu IV Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady" jury w składzie Natasza Ziółkowska-Kurczuk, Grzegorz Linkowski, Michał J. Zabłocki przyznało obrazowi „Babcia wyjeżdża" w reżyserii Tomasza Jurkiewicza.

W Konkursie Filmów Amatorskich zwyciężyli:

najlepszy film: „Life after deaf", reż. Witek Michalak;
najlepsza reżyseria: „SMS", reż. Paweł Słomkowski;
najepsze zdjęcia: „Nowy człowiek", reż. Mateusz Moczulski, Marcin No-Hucki;
najleszy montaż: „Happy place", reż. Paweł Łukomski;
najlepszy scenariusz: „Teza", reż. Tomasz Cechowski, Grzegorz Paluch.

W Konkursie Etiud Studenckich zwyciężyli:

najlepszy film: „Osiem9", reż. Paweł Jóźwiak-Rodan;
najlepsza reżyseria: „Brzydkie słowa", reż. Marcin Maziarzewski;
najepsze zdjęcia: „Krajobraz nizinny z kołyską", reż. Arkadiusz Biedrzycki;
najlepszy montaż: „38,5", reż. Grzegorz Dębowski;
najlepszy scenariusz: „Kiermasz storczyków", reż. Natalia Dziedzic.

Jury podkreślało wysoki poziom tegorocznych filmów, zaznaczając jednocześnie, że narady były burzliwe.

Nagroda publiczności powędrowała do rąk Marcina Maziarzewskiego, reżysera filmu „Brzydkie słowa".

Organizatorzy przyznali jak co roku nagrodę w specjalnie stworzonej kategorii - tym razem: film zakręcony jak trąba mrówkojada. Statuetkę otrzymał „Meles, MELES" w reżyserii Jędrzeja Bączyka.

GALA ODWOŁANA

2010-04-10T10:44:00.003+02:00

W związku z katastrofą samolotu prezydenckiego w Smoleńsku Gala rozdania statuetek Złotego Mrówkojada zostaje odwołana. Wyniki zostaną podane do wiadomości zainteresowanych o 14:30 podczas wykładu Pana Michała Zabłockiego oraz opublikowane na oficjalnej stronie "Złotych Mrówkojadów".

Wywiad z Justyną Jasłowską, jedną z gwiazd Gali

2010-04-09T13:49:00.008+02:00

Skąd pomysł, żeby oprzeć choreografię na ruchu z filmu „Kill Bill”?

Już od jakiegoś czasu chodził mi po głowie Tarantino i ten film. Fascynował mnie ruch, który został w nim wykorzystany. Myślałam o „Kill Billu” tym intensywniej, że od września chodzę na zajęcia z kung fu, mam kontakt z tą sztuką walki praktycznie na co dzień, treningi są cztery razy w tygodniu. W którymś momencie Andrzej zaproponował nam występ na Gali Mrówkojadów. Sugerował, żebyśmy wykorzystali coś z naszego repertuaru, ale ja miałam ochotę przygotować choreografię specjalnie na potrzeby festiwalu.

Jak zrodziła się idea współpracy z Jankiem Kapłańskim?

Pomyślałam, że muszę znaleźć kogoś, kto mi pomoże merytorycznie w przygotowaniu choreografii. Ja właściwie od niedawna ćwiczę, nawiasem mówiąc, jestem jedyną dziewczyną w grupie, taką rodzynką, dołączyłam do chłopaków, którzy trenują od kilku lat! Janka poznałam na treningach. On od czterech lat ćwiczy intensywnie i rzeczywiście jest w tym bardzo dobry, zresztą ma też inne doświadczenia związane z ruchem np. prowadzi specjalnie opracowane treningi ruchowe dla dzieciaków chorych na autyzm.

Janek jest tancerzem?

Nie, chociaż, moim zdaniem, ma olbrzymi potencjał i zadatki na tancerza, np. świetną wyobraźnię przestrzenną. Super się z nim pracuje.

Wasza choreografia będzie wzbogacona o muzykę i wizualizacje.

Andrzej zasugerował, żeby w pokazie były wyraźne nawiązania do konkretnego dzieła. Pomyślałyśmy, że wizualizacje są fajne, bo w pewnym sensie stanowią jakąś wariację na temat formy filmowej, Monika Stolat wybrała kadry z filmu, połączyła je ze sobą, równolegle pracowała nad montażem muzycznym. Ten stworzony został tak naprawdę z trzy razy zapętlonego motywu z „Kill Billa” „Battle Without Honor or Humanity” Tomoyasu Hotei. Nie chcieliśmy za dużo kombinować. Dziesięć minut to niewiele czasu, nie ma co komplikować, lepiej wybrać krótki, jasny motyw.

Justyna w spektaklu "Wake up in the evening"

Pracowałaś wcześniej z Moniką?

Tak, w biurze MAAT, przez jakiś czas była menagerem naszego zespołu.

Jak długo pracowaliście nad „Kill Bill vol.0”?

Pracujemy z Jankiem codziennie od miesiąca na sali, jeszcze dziś mamy próbę. Ta choreografia, mimo że krótka, była bardzo czasochłonna w przygotowaniu. To mocny, dynamiczny układ, z mnóstwem figur, przejść, zmian, bez przestojów. To wszystko trzeba zapamiętać, wyczasować, dopracować technicznie, bo przecież nawiązujemy do określonych form ruchowych. Monika również pracowała mniej więcej miesiąc.

Złote Mrówkojady nawiązują do wielkich gal filmowych. W tym roku jesteś organizatorem MAAT Festiwalu, który składa się z warsztatów, wykładów i pokazów spektakli. Brałaś także udział w ubiegłym roku Mieście Poezji – festiwalu mocno wychodzącym do ludzi. Która z formuł najbardziej Cię przekonuje?

Nawiasem mówiąc, w tym roku także biorę udział w Mieście Poezji. Razem z raperem Dolarem mamy pomysł stworzenia swoistego dialogu – on będzie słowem, ja ruchem, on będzie freestylował, a ja będę tańczyć. Jeszcze nie ma ustalonej daty, trzeba zaglądać na stronę festiwalu.

Wracając do pytania – mi się wszystkie trzy formuły podobają. Nie wyobrażam sobie, żeby Miasto Poezji było w innej formie, niż jest obecnie. Uważam, że genialne były sytuacje w mieszkaniach, w trolejbusach, w małych barach. Pastisz Gali w przypadku Złotych Mrówkojadów to dowcipne nawiązanie do tego, co się stereotypowo z festiwalem filmowym kojarzy.

Wydaj mi się, że to temat festiwalu dyktuje formę, która jest dla niego adekwatna. MAAT festiwal organizuje warsztaty, zaprasza krytyków, wieczorami odbywają się spektakle i nie bardzo wyobrażam sobie inną formułę dla naszych działań. No, może więcej rzeczy można by w przestrzeni przeprowadzać…

Na jakim etapie są przygotowania do MAAT Festiwalu?

W tym momencie jesteśmy na etapie uzgadniania warunków z artystami. Z mojej strony padła propozycja zaproszenia dwóch osób, mam więc swój udział w tworzeniu programu.

Justyna Jasłowska

Jak działka przypadła Ci w organizacji?

Prowadzę korespondencję, ustalam gaże, za chwilę przyjdzie czas na grafikę, czyli wybieranie projektu plakatu, ulotek itp. Na pewno nie będę się zajmowała promocją na szeroką skalę, bo to w tym roku zadanie naszej nowej stażystki, która ma zresztą doświadczenie w tej kwestii.

Zdradzisz kogo zaprosiłaś na festiwal?

Rafała Dziemidoka, on jest znany w Lublinie za sprawą teatru Dada von Bzdülöw, który kilkakrotnie w mieście gościł, przede wszystkim na Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca. Drugą osobą jest Pascal Dubois, człowiek z którym kiedyś pracowałam, dyrektor kampanii Le Sablier z Francji. Zrealizowaliśmy wspólnie kilka projektów, w tamtym roku byliśmy w Afryce, dużo się od niego nauczyłam. Myślę, że to, co on robi, jest bardzo ciekawe, sam sobie wypracował metody . To ruch organiczny oparty na naśladowaniu gestów, dostosowaniu na scenę doświadczeń zdobytych „w terenie”. W Polsce nikt się takimi rzeczami nie zajmuje. Od strony wizualnej to trochę przypomina taniec intuitywny, ale od strony teoretycznej to coś zupełnie innego. Ruch Pascala jest przemyślany, uzasadniony, zresztą jest dojrzałym artystą, na scenie występuje od 20 lat. Do nas przyjedzie ze swoim solowym spektaklem.

Pojawią się także: Ryiuzo Fukuhara, Anita Wach, Sylwia Hanff, Mikołaj Mikołajczyk, Yugo Boys. Teatr MAAT pokaże spektakl „In Innocent”.

Przypomnij jeszcze, kiedy będzie festiwal.

30 września – 4 października, można już sobie zapisać w kalendarzu! (śmiech)

Starania Lublina o ESK wygenerowały cały szereg festiwali i działań kulturalnych…

Rzeczywiście, stworzyła się prawdziwa gęsta mapa festiwalowa. Od wiosny do późnej jesieni coś się w mieście dzieje. Myślę, że skarania o ESK to jest dobry powód do aktywizacji, wiele osób już powiedziało, że dzięki temu postawiliśmy się kulturalnie do pionu i rzeczywiście tak jest. Nie wierzę, że to zostanie zaprzepaszczone. Gdybyśmy nawet nie dostali tytułu Stolicy Kultury, nie wydaje mi się, żeby osoby, które włożyły masę pracy w przygotowanie konkretnego działania, np. festiwalu, pozwoliły na zniweczenie swojej pracy. Myślę, że ESK było zapłonem, dalej miasto już będzie płonąć samo.

Rozmawiała: Justyna Czarnota

Mrówkojady czas zacząć!

2010-04-09T09:33:00.003+02:00

Dyrektor festiwalu Maciej Misztal oficjalnie otworzył wystawę „nigdy nie ustaje", tym samym inaugurując festiwal „Złote Mrówkojady”.

Autorzy prac, Sandra Jaciubek i Dawid Rus, z pewną dozą nieśmiałości zachęcali do obejrzenia wystawy, co spotkało się z gromkimi brawami przybyłych gości. Skromność i lekkie zdenerwowanie twórców wzięły górę, nie było żadnej przemowy, ale za to chętnie pozowano do zdjęć.

autorzy prac i dyrektor Maciej Misztal

Spotkanie było raczej kameralne, pojawiło na nim około 30-40 osób. Widać było jednak, że to ludzie rzeczywiście zainteresowani sztuką – uważnie przyglądali się obrazom i zdjęciom, wymieniali uwagami, dyskutowali. Przy tradycyjnej lampce wina (tym razem podanej w plastykowym kubeczku) można było w miłej atmosferze kontemplować prace Sandry i Dawida. Goście chwalili pomysł jednoczesnego pokazania dwóch dziedzin sztuki – malarstwa i fotografii. Inni ludzie zwracali uwagę na kontrast pomiędzy czarno-białymi zdjęciami, a dość intensywnymi barwami obrazów. Najmłodszy, bo zaledwie kilkuletni widz, początkowo także był zainteresowany wystawą, ale jego uwagę zdołały odciągnąć pobliskie schody, na których bawił się świetnie…

goście wernisażu

Przypominamy, że ekspozycję można oglądać do 22 kwietnia.

Przygotowała: Iwona Oroń

Raport z przygotowań do „Złotych Mrówkojadów”

2010-04-09T00:01:00.010+02:00

Czwartek, do rozpoczęcia festiwalu został jeden dzień, a właściwie nawet i to nie – przecież wystawa prac Sandry Jaciubek i Dawida Rusa pt. „nigdy nie ustaje” uroczyście zainauguruje festiwal za kilka godzin zaledwie. Odwiedziłam Kinoteatr Projekt właśnie w takim gorącym momencie. Maleńki pokoik w Centrum Kultury zapełniony był ludźmi – i wszyscy zajęci. Jedni z nosem przed ekranem komputera, inni – wycinali plakietki, ktoś z komórką przy uchu nerwowo ustalał szczegóły sobotniej Gali, wolontariusze odbierali ostatnią partię plakatów. „Jesteśmy strasznie zajęci, nie mamy czasu rozmawiać” – wymawiali się organizatorzy, każdy jednak powiedział ostatecznie kilka słów do dyktafonu. Z ich wypowiedzi wynika, że, wbrew pozorom, niewiele już zostało do zrobienia.

Małgorzata Pietrewicz, szefowa sztabu organizacyjnego:

Teraz tylko dopieszczamy nasz festiwal, żeby był ładny i kolorowy. Tak naprawdę w tej chwili maksymalnie skupiliśmy się na promocji i reklamie, wolontariusze dosłownie biegają po całym mieście, rozklejają plakaty we wszystkich dozwolonych miejscach – na słupach, tablicach, gdzie się da. Nasz spot reklamowy jest puszczany w TVP Lublin, uzupełniamy stale profil na facebooku. Naprawdę chcemy, żeby to była impreza, o której wie duża część środowiska filmowego w Polsce – stąd reklamy na stopklatce.pl czy w magazynie „Kino”. Myślę, bardziej mam nadzieję, że przyjdzie dużo ludzi, bo nasz festiwal cieszy się dużym zainteresowaniem wśród lubelskiej publiczności i nie tylko (śmiech)

mała próbka akcji plakatowania miasta

Artur Klępka, kierownik działu technicznego:

Już wszystko jest ogarnięte, jeszcze tylko dokładny scenariusz sobotniej Gali został mi do przygotowania. Potem większość rzeczy leży w gestii akustyków, oświetleniowców. Ja muszę czuwać nad całością, żeby impreza przebiegała bezproblemowo. Oczywiście tak będzie, żaden tam jakiś chochlik techniczny nie wchodzi w grę!

Maciek Misztal, dyrektor festiwalu:

Właściwie jestem zadowolony z tegorocznych przygotowań, wszystko przebiega jak na razie po mojej myśli. Ale nigdy nie jest tak, że wszystko zostaje ogarnięte, ciągle odkrywamy, że jakaś mała rzecz została niezauważona. Zawsze, wiem to z doświadczenia, coś tam niespodziewanego wypada w ostatniej chwili.

na moment przed rozpoczęciem festiwalu - tzw. odprawa wolontariuszy

Spytałam także dyrektora artystycznego Andrzeja Rusina, czym się w tej chwili zajmuje. „Walczę z materią” – odpowiedział, nie odrywając nawet wzroku od komputera…

Tyle informacji z frontu, do zobaczenia na festiwalu!

Justyna Czarnota

Beatbox na Gali- wywiad z Łukaszem „Romkiem" Romańczukiem

2010-04-08T22:01:00.004+02:00

Uuuuu...Dźwięk syreny świdruje mi czaszkę. Uuuu... Jednak to nie alarm bombowy, ani nie zagrożenie powodziowe. To tylko Łukasz „Romek" Romańczuk daje próbkę swoich umiejętności. Łukasz jest beatboxerem.

– Beatbox, najprościej mówiąc, jest sztuką naśladowania instrumentów muzycznych i dźwięków perkusyjnych wszelkiego rodzaju, przy pomocy aparatu mowy – tłumaczy.

Łukasz „Romek" Romańczuk

Jako „Romek" już od pięciu lat imituje dźwięki. Za sobą ma pierwsze sukcesy: wygrał I Lublin Battle, a w II edycji zdobył drugie miejsce; zwyciężył również (wraz z Pucusiem) w Festwialu Młodych UMCS.

Historia moich związków z beatboxem jest dosyć długa – opowiada Romek – byłem kiedyś na obozie w wakacje i tam spotkałem chłopaka z Chełma, Ludwika. On wydawał paszczą różne fajne dźwięki. Szczególnie zapadł mi w pamięć cover Salt'n'Pepy „Push it”. Ta melodyjka chodziła za mną przez następne lata, aż w końcu zacząłem szukać materiałów na ten temat w internecie. Jakiś czas później spotkałem na obozie kolejnego chłopaka, który beatboxował, za jego namową zacząłem kopać jeszcze głębiej. No i ćwiczyć.

Obecnie Romek prowadzi w „Chatce Żaka” warsztaty beatboxowe, pomagając mniej doświadczonym od siebie zawodnikom. Jak mówi, powoli można mówić o zjawisku lubelskiej sceny batboxowej.

– Wiadomo, kiedyś były tylko chłopaki z Al-Fatnujah. Teraz mogę powiedzieć, że jest scena. Poziom skoczył w górę, coraz więcej młodych chłopaków chce zacząć beatboxować. Na eliminacjach do II edycji Lublin Battle pojawiło się więcej uczestników, poziom był też wyższy. Teraz planujemy wspólne spotkania, jakieś jamiki. Zależy mi na promocji lubelskiego beatboxu – mówi.

Dlatego nie trzeba go było długo namawiać, by wystąpił na mrówkojadowej Gali.

– Propozycję rzuciła Gośka Pietrewicz. Ja zgodziłem się, niewiele myśląc – mówi Romek – ćwiczę teraz do występu, żeby wypaść jak najlepiej.

to nie wstyd grać na Mrówkojadach:)

Po chwili znów słyszę loop perkusyjny na przemian ze skreczami...

Łukasza „Romka" Romańczuka, jedną z gwiazd tegorocznej Gali, podczas prowadzonych przez niego warsztatów, zagadywał Piotr Flisiuk

Konkurs na recenzję filmu festiwalowego

2010-04-07T18:27:00.006+02:00

Organizatorzy „Złotych Mrówkojadów” ogłaszają konkurs na recenzję filmu prezentowanego w Konkursie Filmów Amatorskich lub Konkursie Etiud Studenckich.

Autor najlepszej pracy otrzyma nagrodę w postaci pakietu filmowego. Zdobywcy kolejnych dwóch miejsc zostaną obdarowani pakietem gadżetów festiwalowych. Wyróżnione prace zostaną opublikowane w miesięczniku „Teksty (Nie)Kulturalne”, powstałego z inicjatywy Studenckiego Koła Naukowego Polonistów UMCS (internetowa wersja pisma znajduje się na: www.teksty-niekulturalne.umcs.lublin.pl/ )

Prace, o dowolnej liczbie znaków, prosimy przesyłać do 17 kwietnia na adres: zlotemrowkojady@gmail.com

Rozmowa z szefową sztabu organizacyjnego

2010-04-07T01:34:00.006+02:00

Z Małgorzatą Pietrewicz, szefową sztabu organizacyjnego „Złotych Mrówkojadów" o przygotowaniach do festiwalu, obowiązkach, pracy magisterskiej i marzeniach rozmawia Iwona Oroń.

Jesteś szefową sztabu organizacyjnego. Na czym polegają Twoje obowiązki?

Wcześniej zajmowałam się pozyskiwaniem sponsorów. Obecnie koordynuję pracę wolontariuszy. Potem, już w czasie festiwalu, będę „ogarniać”.

Czy organizowanie festiwalu jest zajęciem czasochłonnym?

O tak! Przez ostatnie 3 tygodnie bardzo mało czasu spędzam w domu, bo ciągle jest coś do zrobienia.

Kiedy zaczynacie przygotowania do festiwalu? Ile trwają?

Mniej więcej w grudniu zaczęłam poszukiwania sponsorów. Z tego co wiem, chłopaki pracują już od listopada – przygotowywali wtedy projekty o dofinansowanie do różnych instytucji, m.in. do PISF-u. Przyszłoroczną, jubileuszową edycję chcemy zacząć organizować jeszcze wcześniej. Po zakończeniu festiwalu „pozamiatamy” i w maju ruszymy od nowa!

czasem trzeba również popracować w terenie - tu: Chatka Żaka, w której odbywać się będzie festiwal

Jesteś członkiem Komisji Kwalifikacyjnej. Czy dyskusje podczas obrad były zażarte?

Dużo zależało od filmów. Na początku zbytnio nie dyskutowaliśmy, raczej wymienialiśmy techniczne uwagi, rozważaliśmy konkretne sceny. Oczywiście zdarzały się filmy, których oglądanie było wielkim poświęceniem… Kiedy przebrnęliśmy przez wszystko, zostały rzeczy dobre, które w naszym odczuciu dobrze byłoby pokazać lubelskiej publiczności. Wtedy pojawił się inny problem: puszczenie wszystkich filmów, które nam się podobają, dałoby 12 godzin pokazu. Coś trzeba było wyrzucić i tu się zaczęły poważne kłótnie, rozmowy, dyskusje, zwłaszcza między Andrzejem i Maćkiem.

Już kolejny raz pracujesz przy festiwalu nieodpłatnie. Dlaczego wciąż się tym zajmujesz?

Mogę pisać moją pracę magisterską … A tak poważnie – bardzo lubię pracować z chłopakami. Poza tym szczerzę wierzę w to, że jeśli popracuję trochę za darmo teraz, to jakoś się to opłaci. Może ktoś kiedyś pomyśli, że warto by mnie zatrudnić ze względu na zdobyte doświadczenie. Mam nadzieję, że będzie to miało jakieś przełożenie w przyszłości.

Skąd pomysł, żeby pracę magisterską pisać na temat festiwalu „Złote Mrówkojady”?

Trochę z przypadku, gdyż trafiłam na seminarium magisterskie do profesora, u którego generalnie pisze się o filmie. On zachęcił mnie do tego, żeby potraktować temat dość oryginalnie.

W tamtym czasie działałam dużo przy festiwalu „Pełny Metraż” itp., więc chciałam pisać o kinie niezależnym. Potem zrodził się idea pracy o konkretnym festiwalu. „Złote Mrówkojady” były mi najbliższe. Jakoś tak to wyszło.

Jakie zagadnienia poruszasz w swojej pracy?

Temat mojej pracy to: Lubelska Gala Filmu Niezależnego ”Złote Mrówkojady” jako szansa dla filmowców amatorów. Piszę o kinie niezależnym, amatorskim, autorskim i chcę pokazać, co Ci ludzie robią, w jaki sposób i dlaczego się tym zajmują.

Co Cię jeszcze interesuje w kinematografii?

Bardzo lubię kino europejskie, ale raczej wschodnioeuropejskie. Uwielbiam kino węgierskie, bo pokazuje coś pokręconego, naprawdę inny świat. Kino czeskie także bardzo mi odpowiada ze względu na poczucie humoru.

Czego nauczyły Cię kolejne edycje „Złotych Mrówkojadów”?

Na pewno oglądania filmów! Wcześniej nie zwracałam na pewne rzeczy uwagi. Dzięki temu, że chłopaki – Maciek i Andrzej – dyskutują o szczegółach technicznych, ja również zaczęłam na nie zwracać większą uwagę. Przy organizacji nauczyłam się także rzeczy praktycznych, np. gdzie można taniej wydrukować plakaty. Oczywistością jest to, że co roku przy festiwalu poznaję mnóstwo ciekawych osób.

uśmiechnięty Maciek i zadumana Gosia, czyli wielkie oglądanie

Tegoroczny program Gali jest niezwykle bogaty. Na jakie wydarzenie czekasz z niecierpliwością?

Czekam na Prospera. Bardzo. Lubię imprezy, które on prowadzi i jestem ciekawa, jak będzie tym razem. Jestem też zainteresowana występem Justyny Jasłowskiej, ponieważ lubię to, co pokazuje Teatr Maat Projekt.

Gdybyś mogła na festiwal zaprosić kogokolwiek ze świata filmu…

Już od kiedy pracuję przy tym festiwalu, myślę: „W tym roku to przyjedzie Andrzej Wajda”. Zdecydowanie chciałabym, żeby to był Andrzej Wajda...

Dziękuję za rozmowę.

Twin Peaks ze skreczami, czyli sobotni występ DJ Prospera i Zeteny

2010-04-06T11:56:00.008+02:00

Sobotnią Galę wręczenia statuetek Złotego Mrówkojada uświetni swoim występem duet DJ Prosper i Zetena. Muzycy przygotowali na tę okazję specjalny set, oparty na samplach pochodzących z muzyki filmowej.

Prosper to jeden z najbardziej znanych lubelskich Dj-ów. Karierę muzyczną rozpoczął w hip-hopowym składzie Exoduz w 1998 roku. Imprezy klubowe zaczął grać dwa lata później. Do tej pory gościł w większości lubelskich klubów (między innymi w: Oranżadzie, Graffiti, D-Sing, MC, 68, Quality Music, Komitecie). Jest także współautorem cyklicznej audycji „Champion Sound” na antenie Radia Lublin. Zetena swoją przygodę z muzyką zaczynał jako perkusista w składzie hardcorowym. Później jednak przyszedł okres fascynacji hip-hopem i zamiana bębnów na samplery. Obecnie, jako producent, stale współpracuje z raperem Tybetem.

Prosper & Zetena

Choć DJ Prosper i Zetena razem grają głównie imprezy klubowe, nad propozycją zagrania na Mrówkojadach nie zastanawiali się długo.

– Lubię kinematografię i lubię grać na żywo, szczególnie z Prosperem – argumentuje Zetena.

– Na imprezach grasz różną muzykę, nie zawsze to, co lubisz. Najważniejsze, żeby publika się dobrze bawiła. A tutaj możemy zaprezentować swoje umiejętności, wykorzystamy też potencjał sprzętu, jakim dysponujemy – dodaje Prosper.

Ten sprzęt, oprócz dobrze znanych każdemu klubowiczowi gramofonów Technics SL-1210, to cała armada samplerów, filtrów i efektorów.

– Mamy oldschoolowego Bossa SP-303, oprócz tego samplery Akai MPC 1000 i 2500, plus wbudowany w mój mixer system Serato Scratch Live, który wykorzystam do skreczowania. Będzie na czym poszaleć – śmieje się DJ Prosper.

Obaj muzycy podkreślają wyjątkowy charakter występu i niechętnie zdradzają elementy programu.

– Mogę powiedzieć tyle, że będą rzeczy rozpoznawalne, zmontowane w nowy sposób, całkowicie w innym klimacie – ujawnia Zetena.

– Założenie było takie, że mamy się odwoływać do muzyki filmowej. Chcemy zaskoczyć – dodaje DJ Prosper.

Przyciśnięci do muru, uchylili rąbka tajemnicy: usłyszymy między innymi motywy z przygód agenta 007, „Miasteczka Twin Peaks”, czy „W samo południe”. A to dopiero wierzchołek góry lodowej…

Z muzykami rozmawiał Piotr Flisiuk

Klub Festiwalowy “Złotych Mrówkojadów”

2010-04-04T16:58:00.015+02:00

Pokaz filmów, koncerty i występy gwiazd lubelskiej sceny kabaretowej i teatralnej to jeszcze za mało. Organizatorzy chcą zapewnić gościom „Złotych Mrówkojadów” możliwość jak najlepszej zabawy, najlepiej do białego rana. Dlatego zdecydowali, że w Kawiarni w „Chatce Żaka” uruchomiony zostanie Klub Festiwalowy. Oprócz rozmów o kinematografii przy kuflu piwa, będzie można pobawić się w rytmie muzyki:

w piątek, 9.04.:

DeKoszula [Elektropunkz.net / Lublin] i Noisy [Elektropunkz.net / Chełm] - impreza w klimatach italo disco i elektro;

Noisy DeKoszula

w sobotę, 10.04.:

RAS SEPOMATIK – impreza w klimatach reggae, dancehall, drum'n'bass.

RAS SEPOMATIK (źródło: http://profile.myspace.com/sepomatik)

Zapraszamy!

Spotkania z twórcami filmów konkursowych

2010-04-03T12:22:00.008+02:00

W tym roku publiczność Złotych Mrówkojadów będzie miała możliwość rozmowy z twórcami biorącymi udział w konkursach o ich filmach. Swoją obecność zapowiedzieli już Magdalena Wleklik, reżyserka „Możesz być kim chcesz?” i Arkadiusz Biedrzycki, którego dwa filmy („Pick up” i „Krajobraz nizinny z kołyską”) zostaną zaprezentowane na festiwalu; na pewno pojawią się ekipy realizatorskie „Mariusza”, „Brzydkich słów”, „Nowego człowieka” i „Potwierdzenia”.

– Ludzie po seansach filmowych zawsze się wymieniają poglądami, rozmawiają, kłócą, dyskutują nad detalami. Wiem, że przynajmniej część ich wątpliwości mogliby rozwiać twórcy filmów. Zawsze było tak, że zapraszaliśmy do Lublina realizatorów obrazów, które pokazywaliśmy. Do tej pory można było ewentualnie porozmawiać prywatnie z nimi w barze i oczywiście nie wszyscy z tej okazji mogli czy mieli ochotę skorzystać. Wpadliśmy na pomysł, żeby zrobić oficjalne spotkania z autorami – to się dzieje na wielu festiwalach filmowych i teatralnych i myślę, że ta formuła się sprawdza. Każdy widz może wtedy wyrazić swoje zdanie na temat filmu, zapytać o coś. Będę prowadził te rozmowy także dlatego, że sam mam dużo pytań do autorów. Chciałbym, żeby publiczność aktywnie się w nie włączała. Mam nadzieję, że dyskusja będzie burzliwa, widzowie się czegoś dowiedzą, ale także autorzy na takiej „sesji” skorzystają, coś z niej wyniosą dla siebie – mówi dyrektor festiwalu Maciej Misztal.

Spotkania odbędą się w piątek po projekcjach konkursowych w Sali Widowiskowej „Chatki Żaka”.

czy dyrektor festiwalu Maciej Misztal sprawdzi się w roli prowadzącego pofestiwalowe rozmowy dowiemy się już 09.04

Rozmowa z reżyserem filmu „Wyłączność”

2010-03-31T22:58:00.012+02:00

Z Krzysztofem Szotem, reżyserem zrealizowanego w Lublinie filmu „Wyłączność”, który zostanie zaprezentowany na Gali „Złotych Mrówkojadów” rozmawia Piotr Flisiuk.

Krzysiek Szot na planie zdjęciowym

Pierwszym etapem Twojej kariery jako filmowca jest działalność w Lubelskiej Grupie Filmowej…

Lubelska Grupa Filmowa, istniejąca zresztą do tej pory, na początku była nieformalną grupą zapaleńców, którą założyliśmy z kumplami w liceum. Pierwszym zrealizowanym za pomocą kamery projektem był film o naszej szkole (III Liceum Ogólnokształcącym w Lublinie), który prezentowaliśmy na drzwiach otwartych. Był straszny (śmiech). Bez pomysłu, bez statywu, z aktualnymi hitami muzycznymi w tle, z mnóstwem efektownych przejść, jakie umożliwiał program montażowy. To była porażka, z której udało się jednak wyciągnąć wnioski. Kolejny film – zrealizowany w drugiej klasie – był o niebo lepszy.

W tym czasie rodziły się już w mojej głowie pierwsze pomysły na krótkie formy fabularne, które przyniosły efekt w postaci amatorskiego filmu „Student” z 2005 roku. Był kolejną „szkołą” tego, jak nie należy robić filmów. Uważam, że bardzo ważne dla rozwoju jest przejście przez takie nieudane produkcje.

Jak trafiłeś do szkoły filmowej?

Byłem już studentem pierwszego roku prawa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Lubelska Grupa Filmowa powoli rozwijała skrzydła, mieliśmy już na koncie jeden film, który dało się oglądać („Kredyt”, 2005), ja nadal chciałem czegoś więcej. Dotychczas moje doświadczenie opierało się na oglądanych filmach i stosach przeczytanych książek, które w jakiś sposób traktowały o realizowaniu filmów. Byłem wówczas warsztatowcem. Wychodziłem z założenia, że młodość to najlepszy okres na poznanie rzemiosła, wypróbowanie środków filmowych, zaznajomienie się z dogmatami i żelaznymi zasadami dramaturgii oraz z samą techniką powstawania filmu. Przejawem tego podejścia był „Drugi wschód słońca” (2006), który właśnie od strony warsztatu, od strony formy, od strony technicznej był powyżej przeciętnej, jeśli popatrzeć na produkcje amatorskie. Pod względem treści niczego sobą nie reprezentował, niestety. Przyszła pora na rozwój osobisty, a taki (tak mi się wówczas wydawało) może dać tylko szkoła filmowa. Nie chcąc rezygnować ze studiów prawniczych – szukałem jakiejś alternatywy. I tak trafiłem na Akademię Filmu i Telewizji w Warszawie. Szkółkę filmową.

11 lutego odbyła się premiera „Wyłączności”, Twojego pierwszego filmu jako reżysera „z papierami”. Czy wykształcenie akademickie jest potrzebne reżyserowi? Pomaga, czy raczej przeszkadza?

AFiT dał mi impuls do poszukiwań. Zainspirował mnie, zaszczepił pewien tok myślenia. Pokazał, co liczy się w kinie poza warsztatem. Właściwie dał mi to, czego w tamtym momencie potrzebowałem.

Nie uważam, że „papiery” są potrzebne. Z drugiej strony – szkoła ma ogromny wpływ na to, co robisz. Nie mówię tu o wiedzy, bo ta jest w książkach i każdy ma do niej dostęp. Mam raczej na myśli praktykę i twórczą atmosferę, jaka tam panuje. W szkole filmowej poznajesz punkt widzenia innych, także bardziej doświadczonych osób. Szkoła pozwala też nawiązać kontakty, które mogą zaowocować wspólnymi projektami.

Dlaczego wyprowadziłeś się z Lublina – czy tutaj nie ma miejsca dla młodego filmowca?

Lublin nie jest ośrodkiem filmowym. Środowisko twórców filmowych raczkuje, brak jest bazy sprzętowej i edukacyjnej. Podejrzewam, że każdy, kto marzy o profesjonalnej produkcji filmowej, prędzej czy później, będzie musiał wyjechać. Najbliżej jest Warszawa, która daje najwięcej możliwości.

Jednak filmy realizujesz w Lublinie...

Tak, z kilku powodów. Jednym – dla którego zresztą powstała Lubelska Grupa Filmowa – jest to, że tu mieszkają ludzie z potencjałem. A dotychczas nikt nie dawał im szansy. Tkwią w uśpieniu, tworzą do szuflady, marzą o szkołach filmowych. Sam często ubolewałem nad tym, że w Lublinie nie istniała żadna grupa filmowa z prawdziwego zdarzenia. Że nie realizowało się filmów. Że nie można się było nigdzie zaczepić. Lubelska Grupa Filmowa była odpowiedzią na te potrzeby. Przy każdym filmie, przy „Wyłączności” również, zajęcie znaleźli młodzi zapaleńcy – tacy jak ja kiedyś.

Teraz sytuacja na szczęście zmienia się. Środowisko rozwija się, poza LGF-em jest kilka mocnych grup, jak chociażby Fabryczna Art. Animacją grona filmowców z powodzeniem zajmuje się Kinoteatr Projekt. Miasto ściąga producentów filmowych, dofinansowuje projekty filmowe. Telewizja Lublin przychylnym okiem zaczyna patrzeć na ciekawe pomysły. Wszystko zmierza ku lepszemu.

Na premierę „Wyłączności” przyszło do Chatki Żaka prawie 400 osób. Czułeś dreszczyk emocji?

Ten dreszczyk obecny jest przy każdym pokazie. Niezależnie, czy jest dla kilku, czy kilkuset osób. To prawdziwy test dla filmu i twórcy. Wszystko wychodzi na jaw. Czy widzowie odczytują historię zgodnie z założeniem, czy emocje są odczuwalne, jak widzowie reagują na dane elementy… Bezpośrednie uczestnictwo w seansie to prawdziwa szkoła filmowa.

W Twoich filmach występowali popularni aktorzy: Anna Czartoryska, Leszek Żurek, Witold Dębicki. Jak przekonałeś ich do swoich pomysłów?

Muszę przyznać, że miałem szczęście do młodych aktorów. Poznawałem ich, gdy stawiali pierwsze kroki, a po kilku miesiącach czytałem o nich na pierwszych stronach gazet. Tak było z Laurą Samojłowicz, Anią Czartoryską czy z Grzesiem Kwietniem. Moje podejście do aktorów za każdym razem jest takie samo – niezależnie czy rozmawiam z Leszkiem Żurkiem, czy Witoldem Dębickim. Wychodzę z założenia, że dobry pomysł broni się sam. Każdy aktor marzy o zagraniu ciekawej, fascynującej roli. Mój patent zatem to dobry scenariusz.

Sam piszesz scenariusze – jesteś zwolennikiem koncepcji kina autorskiego, czy nie dostajesz żadnych ciekawych tekstów?

Scenariusze piszę z konieczności. W Polsce nie wykształcił się jeszcze system, w którym reżyser reżyseruje, a scenarzysta pisze scenariusze. A to byłoby idealne rozwiązanie. Dodawałoby filmom świeżości. Niestety nie spotkałem jeszcze na swojej drodze scenarzysty, którego nie interesowałaby reżyseria własnego tekstu… Nadal czekam – pisząc.

Twoje filmy dotyczą głównie tzw. „tematyki damsko-męskiej”. Para bohaterów i kipiące między nimi emocje – to Twój patent na interesujący film?

Ktoś mądry powiedział kiedyś, że każdy film jest o miłości. A jeśli nie jest o miłości, to jest o jej braku (śmiech). Od tej tematyki nie ma ucieczki. Emocje łączące ludzi są motorem napędowym każdej historii – czy tego chcemy, czy nie. Możemy jedynie zadecydować, czy eksponujemy te emocje, czy przerzucamy je na dalszy plan. Poruszam taką tematykę, bo na tym etapie mojego życia jest mi bardzo bliska. Przez to, że jest mi bliska dobrze ją rozumiem. Przez to, że ją rozumiem – jestem w stanie o niej opowiedzieć. Podejrzewam, że w miarę nabywania doświadczeń życiowych zmienią się także tematy filmów, które będę realizował.

Andrzej Wajda napisał, że reżyser podczas premiery powinien myślami być przy następnym filmie. Jakie są Twoje plany?

Pracuję obecnie nad kilkoma projektami. Piszę scenariusz filmu krótkometrażowego, który będę chciał zrealizować w ramach projektu Debiut „30 Minut”. Wiosną zaczynam jako drugi reżyser zdjęcia do filmu krótkometrażowego dofinansowanego przez Państwowy Instytut Sztuki Filmowej. Marzę też o filmie pełnometrażowym, ale to daleka przyszłość.

Dziękuję za rozmowę.

kard z filmu „Wyłączność" (na zdjęciu Witold Dębicki)

Wystawa malarsko-fotograficzna – impreza towarzysząca „Złotych Mrówkojadów”

2010-03-30T13:26:00.011+02:00

8 kwietnia o 18:00 w ACK „Chatka Żaka” w Czarnym Foyer odbędzie się wernisaż wystawy „nigdy nie ustaje” – imprezy towarzyszącej przy festiwalu „Złote Mrówkojady”. Na ekspozycję złoży się sześć obrazów oraz dwanaście zdjęć. Autorami są Sandra Jaciubek – studentka IV roku architektury krajobrazu KUL w Lublinie oraz Dawid Rus – student kierunku sztuka rejestracji obrazów na ASP w Poznaniu. Prywatnie są parą – razem 3,5 roku.

Autorzy wystawy: Sandra Jaciubek i Dawid Rus

Jak długo zajmujecie się sztuką?

Sandra: Od dzieciństwa mnie to fascynowało, potem byłam w liceum plastycznym w Kielcach na specjalizacji rzeźba. Tam nauczyłam się techniki, zdobyłam wiadomości teoretyczne o sztuce. Teraz studiuję architekturę krajobrazu. To specyficzny kierunek – ma też aspekt artystyczny, ale dużo przedmiotów ma charakter praktyczny: uczymy się na przykład obsługi specjalistycznych programów, w których można projektować ogrody, poznajemy gatunki roślin itd. Troszkę mniej czasu mam na rozwijanie mojej pasji – malarstwa. Perspektywa wystawy skłoniła mnie do regularnej pracy.

Dawid: Na początku kręciła mnie muzyka. Po szóstej klasie porzuciłem szkołę muzyczną i chodziłem na dodatkowe zajęcia w szkole plastycznej. Tam pierwszy raz miałem okazję zobaczyć, jak w ciemni wywołuje się fotografie. Strasznie mnie to zajarało. Od 10 roku życia jestem też związany z ruchem graffiti i streetartu. Dla mnie to też jest sztuka.

Skąd pomysł na wspólny projekt?

Sandra: Oboje zajmujemy się sztuką, ale do tej pory pracowaliśmy osobno. Ja miałam wystawy prac w Domu Kultury w Opocznie i w Kielcach w Domu Opieki Społecznej. Dawid z kolei między innymi w Krakowie w 1949 Club – to była wystawa fotograficzna.

Dawid: Ale aktywnie zajmuję się też graffiti – wystawiałem prace np. w ramach Lubelskiego Festiwalu Graffiti w Warsztatach Kultury w Lublinie i Graffiti Non Stop w Centrum Kultury Agora we Wrocławiu.

Sandra: Pomyśleliśmy, że zrobienie czegoś razem byłoby fajnym pomysłem. To nasza pierwsza wspólna wystawa, jest także wyzwaniem dla nas jako pary – praca ze sobą uczy nowego spojrzenia na związek.

Wystawa realizowana jest pod wspólnym szyldem, ale oboje prezentujecie w jej ramach własne projekty.

Sandra: Moje obrazy układają się w cykl – ukazują rozwój uczucia od ujęć najbardziej abstrakcyjnych do najbardziej konkretnych. Wykonywane są techniką olejną,

Dawid: Moje fotografie wykonywane są technika analogową. Są naświetlane z błony negatywowej na papier żelatynowo-srebrowy. Też tworzą jakąś całość: pokazują rozwój uczucia w ludziach – od młodości do starości.

Zapraszamy wszystkich serdecznie na wernisaż. Prace Sandry i Dawida będzie można oglądać w „Chatce Żaka” przez dwa tygodnie.

Program IV Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady”

2010-03-26T13:42:00.033+01:00

Wolontariusze „Złotych Mrówkojadów" rozwieszają w całym Lublinie świeżo wydrukowane arkusze, które tym razem zawierają dokładny program festiwalu. Kolorystyka utrzymana w odcieniach beżu i wyeksponowane logo „Złotych Mrówkojadów”, które obejrzane z bliska okazuje się złożone z… mrówek, przyciągają wzrok przechodniów. Autorką plakatu jest artystka-plastyk, absolwentka Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Ewelina Kruszewska (grafiki i fotografie autorstwa znajdziecie tutaj)

plakat IV Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego "Złote Mrówkojady" 2010

To już trzecia dwudniowa edycja festiwalu. Zgodnie z tradycją, pierwszego dnia publiczność będzie mogła obejrzeć zakwalifikowane filmy. Po niemal pięciogodzinnej dawce wrażeń filmowych, organizatorzy zapraszają wszystkich gości o 21:30 na after party, której gwiazdą będzie Fotoplastikon.

Drugiego dnia o godzinie 14:30 odbędzie się na Wydziale Humanistycznym UMCS-u wykład Michała J. Zabłockiego „Praktyczne zastosowanie prawa autorskiego w produkcji filmowej i telewizyjnej - od scenariusza po opracowanie muzyczne". Późnym popołudniem, o 18:00 w ACK „Chatka Żaka" nastąpi rozdanie statuetek Złotego Mrówkojada. Na Gali jak co roku nie zabraknie lubelskich artystów - tym razem zaproszenie organizatorów przyjęli: kabaret „PoMimochodem", kabaret „Stonka ziemniaczana", Justyna Jasłowska i Jan Kapłański, DJ Prosper & Zetena, Łukasz „Romek" Romańczuk. Dodatkową propozycją jest pokaz zrealizowanego w Lublinie filmu w reżyserii Krzysztofa Szota pt. „Wyłączność". Na zakończenie pojawi się zespół Plug&Play.

Karnety (w cenie 10 zł, studenckie - 7 zł) dostępne są w kasie Centrum Kultury oraz na godzinę przed imprezą w ACK „Chatka Żaka".

25 marca zakończyła obrady festiwalowa Komisja Kwalifikacyjna

2010-03-25T18:54:00.006+01:00

Do konkursu zgłoszonych zostało 156 filmów, w tym 57 etiud studenckich. W produkcjach amatorskich przeważały fabuły – było ich aż 64, pozostałe 35 filmów stanowiły: dokumenty – 21 oraz animacje – 14.

Artur Klępka, kierownik działu technicznego, tym razem w roli stróża...

„Filmy były bardzo różnorodne tematycznie, prezentowały również rozmaity poziom merytoryczny. Każdy z nas zwraca uwagę na trochę inne aspekty, trudno było więc stworzyć jednolite kryteria oceniania” – mówi przewodniczący Komisji Andrzej Rusin. „Po długich i burzliwych dyskusjach, doszliśmy do konsensusu i udało się ustalić ostateczną listę zakwalifikowanych filmów, nie mniej jednak nie było łatwo” – dodaje. „Cieszy nas, że w tym roku przyszło tak dużo produkcji. Oznacza to, że nasz festiwal staje się coraz bardziej popularny” – twierdzi szefowa sztabu organizacyjnego Małgorzata Pietrewicz. „Kilka osób rokrocznie przysyła nam swoje filmy. Obserwujemy, jak ich talent rozwija się wraz z naszym festiwalem. Miło na to patrzeć” – mówi dyrektor "Złotych Mrówkojadów" Maciej Misztal.

wielkie oglądanie...

Pozytywnie przez sito eliminacyjne przeszło 27 filmów. W Konkursie Filmów Amatorskich zostanie zaprezentowanych 12 produkcji, w Konkursie Etiud Studenckich – 15.

Lista filmów wraz z krótkimi opisami dostępna jest na stronie: www.zlotemrowkojady.pl

Znamy skład jury festiwalu

2010-03-23T10:46:00.016+01:00

Filmy zakwalifikowane do Konkursu Etiud Studenckich i Konkursu Filmów Amatorskich oceniać będą: Natasza Ziółkowska-Kurczuk, Grzegorz Linkowski i Michał J. Zabłocki. Jury ogłosi werdykt podczas Gali rozdania nagród 10 kwietnia.

Natasza Ziółkowska-Kurczuk - reżyser filmowy, scenarzysta i dziennikarz. Autorka niezwykłego filmu o Lublinie "Magiczne miasto" . Absolwentka reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi oraz kulturoznawstwa i dziennikarstwa UAM w Poznaniu. W czasie studiów w Poznaniu pracowała w Akademickim Radio "Winogrady", przez rok jako dziennikarz w Tygodniku "Wprost", na stałe współpracowała z Tygodnikiem Pracy Twórczej "Radar", a także Polskim Radio w Poznaniu i Koszalinie oraz redakcją "Filmu". Obecnie adiunkt w Instytucie Kulturoznawstwa UMCS w Lublinie, gdzie prowadzi zajęcia z zakresu filmu i telewizji. W lubelskim Oddziale TVP redaguje "Afisz" – autorski program poświęcony kulturze, który w 2007 roku został uznany za najlepszy program kulturalny w ośrodkach regionalnych TVP. Realizuje filmy dokumentalne, widowiska telewizyjne, reportaże o charakterze społecznym i kulturalnym oraz relacje z festiwali i filmy katechetyczne. Zdobyła trzy stypendia scenariuszowe Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Michał J. Zabłocki - kierownik produkcji, producent. W latach 1989-91 dyrektor Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu. Od 1991 prezes Studia Filmowego "Montevideo" zajmującego się działalnością wydawniczą. Autor kilku publikacji, m. in. wydawanego cyklicznie leksykonu "Kinematografia, telewizja, video w Polsce". W latach 1989-2005 wykładowca Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 2004-06 dyrektor Agencji Producentów Filmowych. Od roku 2008 zastępca dyrektora IF "Silesia-Film". Jest też scenarzystą współfinansowanego przez PISF filmu fabularnego "Trick".

Grzegorz Linkowski - były Dyrektor Akademickiego Centrum Kultury "Chatka Żaka", reżyser, scenarzysta, pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych "Rozstaje Europy", animator wielu przedsięwzięć artystycznych i polikulturowych, współautor debat społeczno-kulturalnych, autor programów telewizyjnych o teatrze i kulturze.

„Złote Mrówkojady” w Rzeszowie

2010-03-20T11:46:00.012+01:00

Na zaproszenie Adama Kusa, Kierownika Działu Multimedialnych Technik Upowszechniania Kultury Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie, 11 marca 2010 roku zorganizowana została replika III edycji Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady”.

rzeszowska publiczność repliki III edycji "Złotych Mrówkojadów"

To już druga replika „Złotych Mrówkojadów”. Poprzednia, nazwana symbolicznie „Mrówkojadami na granicy”, odbyła się 25 lipca 2009 roku w Koroszczynie, niewielkim miasteczku niedaleko Terespola. Jej inicjatorem był Łukasz Pogorzelski z Gminnego Ośrodka Kultury, współorganizatorem – Gminna Biblioteka Publiczna.

Podczas "Mrówkojadów na granicy", Koroszczyn 2009

W Rzeszowie zaprezentowano dziesięć filmów, między innymi obsypany nagrodami „Pomiędzy” w reżyserii Michała Stenzla i Anny Kasperskiej, nagrodzony za montaż projekt „Dwelling for the student - Mieszkanie dla studenta”, autorstwa ukraińskiego reżysera Mykoły Kondratienko, najlepszą etiudę studencką zeszłorocznego festiwalu – „Skarby Ani K.” Małgorzaty Hryniewicz, czy najbardziej pomysłową animację – „Słońce” Damiana Bycia. Organizatorzy przywieźli także rzeszowskiej publiczności dokument Marka Kosowca „Dom kultury”, który został uznany, zarówno przez jury, jak i publiczność, najlepszym filmem II edycji „Złotych Mrówkojadów”.

organizatorzy podczas rozmowy z rzeszowską publicznością

Pokaz połączono z rzeszowską premierą realizowanego w Lublinie filmu Krzysztofa Szota pt. „Wyłączność”.

Michał J. Zabłocki gościem IV edycji „Złotych Mrówkojadów”

2010-03-20T10:41:00.010+01:00

Zaproszenie organizatorów przyjął gość ubiegłorocznej edycji festiwalu, producent i kierownik produkcji, wykładowca Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Pan Michał Zabłocki. W tym roku, podobnie jak w ubiegłym, zasiądzie w jury, wygłosi również wykład, który najprawdopodobniej poświęcony zostanie problemowi prawa autorskiego.

Organizatorzy mają nadzieję, że wizyta Pana Michała Zabłockiego będzie także pretekstem do dyskusji o współczesnym kinie polskim, ponieważ 12 marca 2010 roku miała miejsce premiera filmu „Trick”, zrealizowanego na podstawie scenariusza jego autorstwa.

"Trick" (2010) - reżyseria Jan Hryniak, scenariusz Michał J. Zabłocki

Upływa termin nadsyłania zgłoszeń

2010-03-18T09:35:00.012+01:00

Przypominamy, że dobiega końca termin nadsyłania prac na IV edycję Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady”. Nabór zakończy się 19 marca 2010 roku (decyduje data stempla pocztowego). Filmy prosimy przesyłać na adres:

Kinoteatr Projekt
Centrum Kultury w Lublinie
ul. Narutowicza 32
20-016 Lublin

Fabuły, dokumenty i animacje, których długość nie przekracza 30 minut, można zgłaszać do Konkursu Filmów Amatorskich oraz Konkursu Etiud Studenckich.

22 marca rozpocznie pracę Komisja Kwalifikacyjna, pod przewodnictwem dyrektora programowego Andrzeja Rusina. W jej skład wchodzą także Maciej Misztal, dyrektor festiwalu oraz Małgorzata Pietrewicz, szefowa sztabu organizacyjnego.

O Mrówkojadach słów parę…

2010-03-18T09:24:00.010+01:00

Lubelska Gala Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady” po raz pierwszy pojawiała się w miejskim kalendarzu imprez w 2007 roku. Cztery edycje festiwalu świadczą o tym, że znalazł on stałe miejsce na mapie wydarzeń kulturalnych Lublina.

Idea festiwalu zrodziła się z chęci zintegrowania rozproszonego środowiska niezależnych filmowców z województwa lubelskiego. „Złote Mrówkojady” miały być wydarzeniem, w ramach którego młodzi twórcy nie tylko otrzymywali szansę zaprezentowania swoich dokonań artystycznych, ale mogli poznać się wzajemnie, podzielić doświadczeniami, wreszcie – wysłuchać konstruktywnej krytyki. Z tych względów festiwal bardziej przypominał przegląd niż konkurs – wręczaniu „Złotego Mrówkojada” towarzyszył pokaz nagradzanego filmu. Każdy z uczestników otrzymał statuetkę w specjalnie dla niego stworzonej kategorii. Taka decyzja wynikała głównie z chęci docenienia i zmotywowania do dalszej pracy wszystkich gości festiwalu. Przyczynkiem do niej stała się również analiza ówczesnej sytuacji na profesjonalnym rynku filmowym – polskie kino było wówczas w impasie; zdarzały się konkursy, do których zgłaszano mniej filmów niż ustanawiano kategorii. Ten właśnie paradoks wykorzystali organizatorzy Gali, nagradzając wszystkich gości.

Pozytywny odbiór festiwalu w środowisku niezależnych filmowców oraz pasjonatów kinematografii zachęcił organizatorów nie tylko do kontynuacji, ale i rozbudowy imprezy. Zmodyfikowana formuła zachowała kształt do dziś. „Złote Mrówkojady” od 2008 roku są wydarzeniem dwudniowym – pierwszego dnia odbywa się pokaz filmów, drugiego – Gala z rozdaniem nagród, przyznawanych przez profesjonalne jury (podczas II edycji w jego skład weszli: Wojciech Olchowski, Krzysztof Szot, Dorota Nowakowska, podczas III – Natasza Ziółkowska-Kurczuk, Grzegorz Linkowski, Michał J. Zabłocki) w tradycyjnych kategoriach (najlepszy film, zdjęcia, scenariusz, montaż, reżyseria); odbywa się także głosowanie wśród publiczności festiwalowej. Pamiątką I edycji jest coroczna nagroda organizatorów, którzy proponują własną, egzotyczną kategorię (do tej pory: „Najsprawniejsze palce”, „Najlepszy film bez Bogusława Lindy”). W programie festiwalu znajdują się otwarte wykłady i warsztaty filmowe (w trakcie II edycji prowadzone przez Wojciecha Olchowskiego i Piotra Zdanowicza; ekspertami III edycji byli Michał J. Zabłocki i Piotr Rzońca). W 2009 roku uruchomiono także cykl imprez towarzyszących, aby twórcy mogli spotkać się z publicznością w swobodniejszej atmosferze. Corocznie ukoronowaniem festiwalu jest uroczysta Gala rozdania Złotych Mrówkojadów, którą uświetniają występy zespołów, teatrów, showmanów z Lubelszczyzny.

Ideą II edycji Złotych Mrówkojadów była konfrontacja lubelskiego środowiska filmowego z twórcami z innych regionów Polski. Pokazano 13 filmów prezentujących najwyższy poziom artystyczny. Bezspornym zwycięzcą, docenionym zarówno przez publiczność, jak i jury, okazał się film Marka Kosowca z Tuczna pt. „Dom kultury”. Dokument o życiu i marzeniach mężczyzn zepchniętych na margines społeczny – alkoholików z małej miejscowości na Mazurach.

Kolejna edycja miała już charakter międzynarodowy – honorowym gościem festiwalu był Mykoła Kondratienko z Ukrainy. Dwuipółgodzinny pokaz podzielony został na cztery bloki: fabuły, animacje, dokumenty i etiudy studenckie. Triumfatorami tym razem okazali się Michał Stenzel i Anna Kasperska, reżyserzy filmu „Pomiędzy”. Szesnastominutowa fabuła, opowiadająca o wpływie nowej lokatorki – starszej pani, której mieszkanie nie ma… drzwi – na życia sąsiadów, została uznana za najlepszy film przez jury i publiczność.

W tym roku festiwal cieszy się dużym zainteresowaniem twórców. Na tydzień przed upływem terminu nadsyłania filmów, organizatorzy otrzymali ponad 100 zgłoszeń. IV edycja Złotych Mrówkojadów zapowiada się więc niezwykle atrakcyjnie.

Ciekawostki:

• w ubiegłym roku festiwal doczekał się repliki – w Koroszczynie odbyły się I edycja „Mrówkojadów na granicy”;

• pierwszą statuetkę zaprojektowała Katarzyna Porczak, obecny Mrówkojad (od 2008 roku) jest dziełem Michała Lacha;

• propozycja nazwy statuetki padła podczas dyskusji w gronie niezależnych lubelskich filmowców, zaproponował ją Piotr Dubiel argumentując, że nie ma mniej filmowego zwierzaka niż mrówkojad.

goście i organizatorzy III Lubelskiej Gali Filmu Niezależnego „Złote Mrówkojady”

Zebrała: Justyna Czarnota